Zamanin “gectigini”, onumuzden akip gittigini dusunuruz; ama ya biz one dogru, gecmisten gelecege, surekli yeniyi kesfederek gidiyorsak? Boyle bir zaman akisi, biraz kitap (insan) okumaya benzerdi, anliyor musunuz? Kitap orada, tumuyle, kapaginin icinde. Ama oykuyu okumak ve anlamak istiyorsaniz, ilk sayfadan baslamadi, sonra ilerlemeli, hep sirayla gitmelisiniz. Boylece evren cok buyuk bir kitap, biz de onun cok kucuk okuyuculari olurduk.