İnsanın günlük hayatındaki hakikat, insanın kendini yaratan yüce varlığı unutması merkezlidir. İnsanın problemlerinin birinci derecede kaynağı, aslını inkar, aslını unutmaktır. Aslını hatırlamayı ihmal eden kişi boş kalmaz, hatırlanması ona hiçbir fayda vermeyecek şeyleri hatırlamaya başlar. İnsan hatırlamak, zikretmek, anmak ister. Ama asli, manevi, gerçek eğitimini almamış insanlar, o hatırlamanın ne olduğunu bilmedikleri için o hazneyi başka şeylerle doldururlar. O şeyler aslında bir fayda sağlamayacak şeylerdir. Alem hiçbir zaman boşluk kaldırmaz, sizin hatırınızda Hak yer almazsa, muhakkak orayı başka güçler doldurur. Eğlencesi, tevhidi, zikri Allah olanın yanına da bir başka varlık yaklaşamaz çünkü O her şeyi kuşatmıştır.