Kendi içine çekilip yaşamı felsefe yoluyla düşünmeye başlayan insan, çoğunluğun, yeryüzüne özgü, aslında hiçbir değeri olmayan birçok gereksiz şeye değer verdiğini, bu yüzden onlardaki dışsal unsurlara dayanan mutluluk görüntüsünün sahte ve geçici olduğunu anlayacaktır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İnsanın dudaklarındaki gülüş en az gözlerindeki yaşlar kadar büyük bir sefalet belirtisidir. Suretini çoğaltmak isteyen Yüce Varlık insanın ağzına bir aslanın dişlerini, gözlerine bir yılanın büyüleyici kurnazlığını yerleştirmemiştir; oysa insan gülüşüyle ısırır, gözyaşlarıyla cezbeder.
𝐻𝑖𝑐̧ 𝑘𝑖𝑚𝑠𝑒 sorumlu değildir, varoluşundan, şu ve şu yapıda oluşundan, bu koşullarda, bu ortamda oluşundan. Varlığın yazgısallığı, var olmuş ve var olacak olan her şeyin yazgısallığından koparılamaz. Kendine ait bir niyetin, bir istencin, bir amacın sonucu 𝑑𝑒𝑔̆𝑖𝑙𝑑𝑖𝑟 o; onunla bir “insan ideali”ne ya da bir “mutluluk ideali”ne ya da bir “ahlaksallık ideali”ne ulaşma denemesi yapılıyor 𝑑𝑒𝑔̆𝑖𝑙𝑑𝑖𝑟, — onun varlığını herhangi bir amaca 𝑎𝑟𝑚𝑎𝑔̆𝑎𝑛 𝑒𝑡𝑚𝑒𝑘 istemek saçmadır.
Sayfa 42
Bilinmeyen bir şeyi, bilinen bir şeye dayandırmak, hafifletir, sakinleştirir, tatmin eder, ayrıca bir güç duygusu verir. Bilinmeyenle birlikte tehlike, huzursuzluk, endişe gelir, — ilk içgüdü, rahatsız edici durumları 𝑜𝑟𝑡𝑎𝑑𝑎𝑛 𝑘𝑎𝑙𝑑ı𝑟𝑚𝑎𝑦𝑎 yöneliktir.
Birinci ilke: herhangi bir açıklama, hiçbir açıklama olmamasından iyidir.
Sayfa 38
Özellikle yeni bi yaratım, örneğin yeni bir krallık, dostlardan çok düşmanlara gerek duyar: ancak karşıtlık içinde kendini zorunlu hisseder, ancak karşıtlık içinde zorunlu olur…
Ancak çelişki dolu olmak pahasına 𝑣𝑒𝑟𝑖𝑚𝑙𝑖 olunur; ancak ruhun gevşememesi, huzuru özlememesi koşuluyla genç kalınır…
Sayfa 29