İnsanın dudaklarındaki gülüş en az gözlerindeki yaşlar kadar büyük bir sefalet belirtisidir. Suretini çoğaltmak isteyen Yüce Varlık insanın ağzına bir aslanın dişlerini, gözlerine bir yılanın büyüleyici kurnazlığını yerleştirmemiştir; oysa insan gülüşüyle ısırır, gözyaşlarıyla cezbeder.
vєrααscєnt
+ Fakat unutmayın ki insan, insanın acılarını gözyaşlarıyla yıkar, kimi zaman kalbini bir gülüşle yumuşatır ve kendine çeker; zira ilk günahlarla ortaya çıkan bu iki fenomen kefaretin/kurtuluşun da araçları haline gelecektir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
𝐻𝑖𝑐̧ 𝑘𝑖𝑚𝑠𝑒 sorumlu değildir, varoluşundan, şu ve şu yapıda oluşundan, bu koşullarda, bu ortamda oluşundan. Varlığın yazgısallığı, var olmuş ve var olacak olan her şeyin yazgısallığından koparılamaz. Kendine ait bir niyetin, bir istencin, bir amacın sonucu 𝑑𝑒𝑔̆𝑖𝑙𝑑𝑖𝑟 o; onunla bir “insan ideali”ne ya da bir “mutluluk ideali”ne ya da bir “ahlaksallık ideali”ne ulaşma denemesi yapılıyor 𝑑𝑒𝑔̆𝑖𝑙𝑑𝑖𝑟, — onun varlığını herhangi bir amaca 𝑎𝑟𝑚𝑎𝑔̆𝑎𝑛 𝑒𝑡𝑚𝑒𝑘 istemek saçmadır.
Sayfa 42
vєrααscєnt
“Amaç” kavramını biz uydurduk: gerçeklikte 𝑦𝑜𝑘𝑡𝑢𝑟 amaç… Kişi zorunludur, felaketin bir parçasıdır, bütüne aittir, bütünün içinde 𝑣𝑎𝑟𝑑ı𝑟, — bizim varlığımızı yargılayabilecek, ölçebilecek, kıyaslayabilecek, mahkûm edebilecek bir şey yoktur…
Ayyaş içer, edebiyatçı yazar, yontucu taşı yontar, acısını dindirmek için her biri, en kuvvetli iç güdüsünden medet umar ve gerçek sanatçı, kendi bağrından şaheserler yaratır.
vєrααscєnt
+ "Ama ben, ki zevksiz ve biçare biriyim, kalemdânlar boyayan bir ressam parçası, ben ne yapabilirim? Hepsi birbirinin kopyası tatsız, ruhsuz resimler boyayan ben, şaheser olacak ne çizebilirim?"
İlk kitabınızı hatırlıyor musunuz?Edebiyat
Kaşağı 😌
Sonra bir gün kitap okuyordu. Beş yaşındayken okumayı biliyordu. Kitabı hatırlıyordu: kahverengi, ismi gümüş rengi harflerle yazılmış, kalın mukavva cildin kumaşı parçalanmış: Alice Harikalar Diyarında.
vєrααscєnt
Kaşağı 😌