Hiç beni deli yerine koyduğun olmadı mı? Bazen felaketlere yol açan çılgınlıklara kapıldığımı düşünmüyor musun? Düşünüyorsun, değil mi! Kızımın gözlerinde ve seninkilerde, sık sık beni suçladığınızı gördüm. Off," diye haykırdı ıstırapla, "hayatta en çok sevdiğin insanların bile seni anlamaması! Ama haklı olduğumu sana bir güzel ispatlayacağım Aubert!
Bizler görünmeyenleriz, okur-yazar olmayanlarız, emekçileriz, göçmenleriz, yoksullarız.
Ve diyoruz ki, artık böyle olmayacağız!
Bizler, açlık çeken kadınlarız -pirincin, sığınacak bir evin, özgürlüğün, birbirimizin, kendimizin, açlığını çeken kadınlar...
Bizler, susuzluk çeken kadınlarız -temiz suyun ve kahkahanın, okur-yazarlığın, aşkın, susuzluğunu çeken kadınlar...
Bizler, her toplumda, her zamanda var olduk.