Bu kitaba nereden başlayacağımı bilemiyorum. Kesinlikle çok rahatsız ediciydi. Çok detaylıydı ve yazarın anlatımı o kadar kuvvetlidir ki her şey gözümde canlandı. Kitap bu kadar rahatsız edici olmasa belki dozu biraz daha düşük olsa sevebilirdim kitabı. Ama bazı yönlerden de eksik geldi kitap bana. Bir distopya okuyoruz ve bir Geçiş dönemi olduğundan bahsediliyor. Hayvanlardan insanlara bulaşan bir virüs ve bundan dolayı hayvanlar öldürülmüş ve insan eti yeniyor. Ama ben biraz daha derinlemesine bilgi isterdim. Olayları, olayların gelişimini tam kafamda oturtamadım. Özellikle insan eti yenmeye karar verilen kısım, üretime geçme kısmı nasıl karar verildi biraz daha bilgi isterdim. Kitap yarısına kadar et işleme tesisi ve vahşeti anlatırken ana karakter Marcos'a gelen hediyeyle biraz farklılaşıyor o vahşet anlatımı azalıyor. Bu beni mutlu etti açıkçası yarısına gelene kadar soluklanmam gerekti. (Kitap rahatsız edici bunu söylemek istiyorum tekrar insanları nasıl öldürdüklerini ve yediklerini anlatıyor kitap herkese hitap etmeyebilir.) Marcos'a gelen hediyeden sonra (Jasmin) sanki karakterin ruhsal, psikolojik ve düşüncelerine daha çok odaklanıyor hatta bu odaklanma aslında Jasmin'in hamile olmasından sonra daha fazla kitapta bence buradaki bir sorun mu demeliyim emin değilim vahşet, kandan çok keskin bir şekilde psikolojik kısma dönüyor. Kitabın sonu beklediğim gibi değildi bu arada şaşırdım ve son sayfaya geldiğimi fark etmemiştim. Bitince nasıl ya böyle mi bitti dedim. Farklı bir kitaptı ama bir süre böyle bir kitap okumak istemiyorum.
Bu zamana kadar okuduğum en rahatsız edici kitapİnceleme
Kitap tüm hayvanların bir virüs ile enfekte olduğu, bu yüzden de et tüketiminin özel olarak yetiştirilen besi insanlarından karşılandığı bir distopyayı anlatıyor. Bu dünyada hiçbir hayvanın eti tüketilmiyor, zaten hepsi virüslü olduğu gerekçesiyle çok uzun zaman önce katledilmiş. Bunun yerine insanların protein ihtiyacı ve et tüketimi için özel fabrikalarda yetiştirilen ve yalnızca bir gün yenmek amacıyla kesilecek olan insanlar yetiştiriliyor. Onlar insan değil, insan demek yasak, onlar birer et. İnsanlığın bekasına hizmet eden birer araçlar. Bu yüzden onlara yapılan her türlü muamele acımasızlık değil, bir gereklilik. Bu delilik içinde aklına hakim olmaya çalışan ve nispeten diğerlerinden daha normal olan ana kahramanımız ise bir kesimhanesi olan, yakın zamanda bebeğini kaybetmiş, eşiyle sorunlu depresyonun kıyısında bir erkek. Kitap başta adamın acısına odaklansa da geri plandaki o korkunç düzeni görmezden gelemiyorsunuz. Bununla birlikte sonuna kadar iyi bir hikaye örgüsü kurulmuş, ne olacağını merak edeceğiniz bir olay var. Tam da kahramana kendinizi yakın hissettiğinizde kitabın sonu öyle bir bitiyor ki durup duvara bakıyorsunuz. Bence bu açıdan çok başarılı bir eser.
Ve evet, kitabın konusu bir distopyayı anlatıyor ve amacı zaten kurduğu düzen ile okuru rahatsız etmek fakat benim hissettiğim böyle bir rahatsızlık değildi. İnsanların böyle bir dünyada ne kadar acımasız olabileceği kimseye çok da absürt gelmez. Ne var ki et kesimi ve tüketimi ile ilgili süreçlerin korkunçluğunu tüm çıplaklığıyla anlatması, dünyada bir yerlerde gerçekten de böyle bir şey yaşanıyormuş gibi hissettiriyor. Bazı cümlelerde ara verebilmek için durup tavana bakmak zorunda kaldım. Konu olarak rahatsız edici olsa da distopya türünün okurda bırakması gereken o rahatsız edici his açısından
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Çok üzülüyorum bu Thomas ve arkadaşlarına ben :(
Thomas'ın ve diğerlerinin çok küçük yaşlarda İsyan'a alınmasını, büyüme süreçlerini ve Labirent'in oluşum aşamasını anlatan bir kitaptı. Serinin ana kitaplarındaki tüm soru işaretleri bu kitapta cevap buluyor. Meğer Thomas ve arkadaşları Kayran'dan önce de küçük yaşlardan itibaren arkadaşlarmış ama Labirent'e girmeden önce hafızaları silindiği için birbirlerini hatırlamıyorlarmış. Bu benim için kabul etmesi çok acı bir gerçek oldu. :(
Thomas başlarda tedavi bulma umuduyla İsyan'ın yaptığı her şeyi kabul ediyordu ama sonlara doğru bunun asla mümkün olmayacağını anlayıp kendisinden önce Labirent'e gönderilen arkadaşlarını kurtarmaya karar verdi. Ama yanıbaşındaki ihaneti hesaba katamadı. Ölümcül Kaçış kitabının başlamasından sadece birkaç saat öncesinde tam olarak neler olduğunu anladığım bir kitap okudum. Ek kitap deyip kesinlikle okumamazlık etmeyin derim
Bu kitabı okumak için mideniz sağlam olmalı
Merhablar,
Körlük kitabında ışıklı bir görme bozukluğunun salgın şeklinde tüm dünyaya yayılması sonrası yaşananları okuyoruz. 1-2 kişi hasta olursa gerisi onlara bakabilir bu kolay iş, ama günümüzde hiçbirimiz gerçekten üretmezken, birilerinin yiyecekleri marketlere üretip taşıyıp getirmesiyle beslenirken eğer herkes görmez olursa ne olurdu? Marketlere yiyecek taşıyan o ağ çöktüğü anda. İnsanlar bir anda kör olma korkusuyla araç bile kullanamaz olduğunda.
Hangi dünyada olursak olalım bu kadarını ben de hayal edemezdim. Ne okudum ben ya dedirtiyor insana. Yazarın ilk 
Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş kitabını okuyup çok sevmiştim. O yüzden ilk fırsatta herkesin okuduğum körlük ve görmek kitaplarını aldım. Ama bundan sonra diğerlerini okuyabilir miyim emin değilim. Herkesin deli gibi okuduğu kitap bu muymuş, insanlar bunu nasıl okuyor dedirtti. Yanlış anlaşılmasın eleştirdiğim asla edebi yön, yazarın kalemi falan değil. 
José Saramago 'nun kendine has bir tarzı var. Paragrafsız yazar derler ona ve bu yüzden seviyorum ancak. Bu kitabı hiçbir kadın yazamazdı, yazmazdı. Benim eleştirdiğim çirkin erkek beyni. Erkekler kötülük düşününce illa akıllarına karşı cinse yapılan cinsel suçlar geliyor. Müslüman kadın beynim o ortalarda okuduğum şeyleri asla kabul edemedi. Hatta başlarda okuduklarımı da edemedi. Biz düşeni kaldırmak, eksiği tamamlamak yardım etmek üzere kodlanmışız. Askerlerin körlere böcek, zombi gibi davranmasını da asla anlayamadım. Öldürüp kurtulma isteklerini de, ilaç isteyenlere yardım etmemelerini de. Yazar aslında kitapta iyi ve kötü insanları çok net anlatmış. Askerlerin arasında da yardım etmek isteyenler vardı, en azından öldürmeye karşı olanlar. E karantina sürecinde dışardan yemekleri de yardımseverler yapıyordu.
Pandemiyi aklı başında yaşayanlar bilir ki çinde ilk virüs çıktığında da
Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş kitabını okuyup çok sevmiştim. O yüzden ilk fırsatta herkesin okuduğum körlük ve görmek kitaplarını aldım. Ama bundan sonra diğerlerini okuyabilir miyim emin değilim. Herkesin deli gibi okuduğu kitap bu muymuş, insanlar bunu nasıl okuyor dedirtti. Yanlış anlaşılmasın eleştirdiğim asla edebi yön, yazarın kalemi falan değil. José Saramago 'nun kendine has bir tarzı var. Paragrafsız yazar derler ona ve bu yüzden seviyorum ancak. Bu kitabı hiçbir kadın yazamazdı, yazmazdı. Benim eleştirdiğim çirkin erkek beyni. Erkekler kötülük düşününce illa akıllarına karşı cinse yapılan cinsel suçlar geliyor. Müslüman kadın beynim o ortalarda okuduğum şeyleri asla kabul edemedi. Hatta başlarda okuduklarımı da edemedi. Biz düşeni kaldırmak, eksiği tamamlamak yardım etmek üzere kodlanmışız. Askerlerin körlere böcek, zombi gibi davranmasını da asla anlayamadım. Öldürüp kurtulma isteklerini de, ilaç isteyenlere yardım etmemelerini de. Yazar aslında kitapta iyi ve kötü insanları çok net anlatmış. Askerlerin arasında da yardım etmek isteyenler vardı, en azından öldürmeye karşı olanlar. E karantina sürecinde dışardan yemekleri de yardımseverler yapıyordu.
Pandemiyi aklı başında yaşayanlar bilir ki çinde ilk virüs çıktığında da
Merhaba kitap dostlarım
Bugün buraya, gece yarısı saat 03:47 'de son sayfasını kapatıp odadaki sessizlikle baş başa kaldığım, içimdeki o tekinsiz huzursuzluğu üzerimden atamadığım bir kitapla geldim. Doğrusunu söylemek gerekirse bu kitapta öyle altını çizip paylaşabileceğim pek alıntı bulamadım.
Ruth Ware ’in 
Mükemmel Çift’i.
Eğer bu kitaba sadece bir cinayet çözme hevesiyle başlarsanız yanılırsınız. Evet, ters köşeleri var, temposu sizi durdurmuyor ama Mükemmel Çift’in asıl başarısı güvensizlik duygusunu okurun içine bir virüs gibi yayması Kitap bittiğinde arkama yaslanıp şunu düşündüm, İnsan en çok kendinden korkmalı. Çünkü o ölümcül oyunun içine düştüğümüzde, hayatta kalmak ya da ihanet etmek arasında kalırsak hangimizi seçeceğimiz tam bir muamma
İnsan ilişkilerinin ne kadar pamuk ipliğine bağlı olduğunu, hayatta kalma dürtüsü devreye girdiğinde en kutsal bağların bile nasıl birer birer çatırdadığını izlemek dehşet vericiydi
Okurken kendimi sürekli bir paranoyanın içinde buldum Tam Tamam, bu kesin masum dediğim karakterin arkasından öyle bir pislik çıktı ki, bir noktadan sonra kitaptaki hiç kimseye, hatta anlatıcının kendisine bile güvenemez oldum. Ruth Ware okuru manipüle etme konusunda gerçekten bir usta kaleminize sağlık Gizem ve gerilim türünün hakkını sonuna kadar veriyor, şiddetle tavsiyemdir keyifli okumalar
"Bazen hayatta kalmanın tek yolu, en çok güvendiğin insanın elini ilk bırakan olmaktır."
Ruth Ware
Mükemmel Çift
Ruth Ware ’in Mükemmel Çift’i.
Eğer bu kitaba sadece bir cinayet çözme hevesiyle başlarsanız yanılırsınız. Evet, ters köşeleri var, temposu sizi durdurmuyor ama Mükemmel Çift’in asıl başarısı güvensizlik duygusunu okurun içine bir virüs gibi yayması Kitap bittiğinde arkama yaslanıp şunu düşündüm, İnsan en çok kendinden korkmalı. Çünkü o ölümcül oyunun içine düştüğümüzde, hayatta kalmak ya da ihanet etmek arasında kalırsak hangimizi seçeceğimiz tam bir muamma
İnsan ilişkilerinin ne kadar pamuk ipliğine bağlı olduğunu, hayatta kalma dürtüsü devreye girdiğinde en kutsal bağların bile nasıl birer birer çatırdadığını izlemek dehşet vericiydi
Okurken kendimi sürekli bir paranoyanın içinde buldum Tam Tamam, bu kesin masum dediğim karakterin arkasından öyle bir pislik çıktı ki, bir noktadan sonra kitaptaki hiç kimseye, hatta anlatıcının kendisine bile güvenemez oldum. Ruth Ware okuru manipüle etme konusunda gerçekten bir usta kaleminize sağlık Gizem ve gerilim türünün hakkını sonuna kadar veriyor, şiddetle tavsiyemdir keyifli okumalar
"Bazen hayatta kalmanın tek yolu, en çok güvendiğin insanın elini ilk bırakan olmaktır."
Ruth Ware
Mükemmel Çift
Puan vermedi·416 syf.·
2026 8. kitabı
Selamlar….
Hayatta her şey tükenmiş… Acaba yaşananlara çare bulabilir miyim diye bağışıklığı olan küçük çocukları inceleyen ve en azından hayatta kalmaya çalışan küçük bir askeri araştırma grubu..üs..
Burda onlardan biri olan ama aynı zamanda herşeyi ayırt edebilen Melanie..
Bir de dışarda hayatta kalmaya çalışanlar var… Çöpçüler…
Askeri üs bir gün bu çöpçüler tarafından saldırıya uğrar ve burdan 4 kişi olarak kaçmayı başarırlar… Sonrası biraz The Walking Dead olarak geçiyor… Kaçma, kovalama, barınacak yer bulma falan derken dışarda kaçacak yerleri kalmıyor.. Virüs gri bir duvar örmüş ve tohumlarını dağıtmak için fırsat kollarken diğer tarafta ise beslenmek için can atan acıkmışlar yer alıyor… Bir de bunun tarafında bağışıklığı olanlara rastlıyorlar onlar da işlerini zorlaştırıyor açıkçası…
The walking dead izlemeyi sevenler bu kitabı seveceklerdir diye düşünüyorum.. Aksiyonu düşmüyor.. Sıkmıyor.. Kolay okunuyor…
Filmi çekilmiş kitabın bir de ona bakalım bakalım nasılmış..?
Başka serüvenler de görüşmek üzere
