öyle bir dünyadayım ki şimdi,
ellerim tutabildikleriyle kalmış,
büyük beynim kıvrım kıvrım, donuk.
artık ne karanlık var benim için, ne aydınlık,
ne sıcak,ne soğuk.
Tanrım, gözlerimizin görmemesi ne büyük bir eksiklik, görmek, belli belirsiz birer gölge halinde bile olsa görebilmek, bir aynanın önünde durmak ve koyu, zor görülen bir lekeye bakıp, bu benim yüzüm diyebilmek, öteki ışıklı şeyler bana ait değil.