vovathecat
@vovathecat
Aslen, sadık bir Vikitap kullanıcısıyım. Nolur nolmaz buraya da kaydoldum, ne olacağı belli olmaz.
Şu anda okuduğu kitap
Sıradan olayları anlatan bir kitap. Okurken zevk veriyor ama tadımlık gibi. Bir kadının hayatındaki çöküşlerin altından kalkışını anlatıyor, okurken onunla beraber üzülüp mutlu oldum. Beğenmediğim tek kısım kitapta direk olarak verilen hayat dersleri: Her bölümün sonunda hayatla ilgili bir cümle verilmiş. Ne kadar beğensem de bu dersleri kitaptan düşünerek çıkarmayı daha çok severim.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Tüm duygularını beraber yaşadığım, eleştirdiğim, sevdiğim, anlayamadığım karakterleriyle birlikte harika kurgulanmış ve biteceğini beklerken daha da devamı gelen bir senaryosuyla okunmayı gerçekten hak eden bir kitap. Dramatik olduğunu da söylemek gerek, kitaba değerini bu özelliği veriyor. Sonunu, sondaki belirsizliği sevdim, gerisi hayal gücümüze kalmış.
Kitabı bitirdikten sonra "Bu neydi şimdi?" şeklinde kaldım. Normal bir kitap değil, rahatsız edici ve garip, sıradışı. "Yeraltı edebiyatı" denirken ne kast edildiğini anladım. Sıkıcı giden ve sonra gözlerinizi dört açıp sonunu getireceğiniz türden bir kitap.
Orhan Pamuk'un okuduğum ilk romanı. Çok gerçekçi, hayatın içinden bir kitap, ayrıca hayatın sadece bir ya da birkaç yönüne değil tüm yönlerine değiniyor. Yazarın kahramanın hayatını çok iyi yansıtmış olduğunu düşünüyorum, iyi kötü her şey abartısız ve eksiksiz bir şekilde verilmiş. Kitabın başında ve sonunda aile ağacının verilmesi ve aralarda olayların başka kahramanların gözünden anlatılması hoşuma gitti. Ayrıca kapak tasarımını da çok beğendiğimi söylemeliyim. Son olarak, İstanbul'a gittiği hâlde çok bilmeyen biri olarak İstanbul'un eski ve yeni hâlleri gözümde güzel canlandı, mekânlar çok iyi tasvir edilmiş diye düşünüyorum. Okunması gereken bir eser.
Doğruyu söylemek gerekirse ne yazarın ne de yayınevinin adını duymuştum, canım romantik kitap okumak istiyor diye arkasını okuyunca başlamaya karar verdim.
Günümüzde yaş farkının çok olduğu ilişkilere pek alışık değiliz, fikren normal olduğuna katılsam da okuyunca "Ne, 20 yaş mı?" oldum bir anlığına, ama kimyalar uyunca sayıların pek önemi kalmıyor. Bu nedenle karakterleri beğendim, çok alışıldık değil ilişkileri. Buna karşın kitap kalp kırmaya çalışıyor gibiydi, özellikle sonlara doğru üzmüş de üzmüş. Galiba dramatik olunmaya çalışılmış ama bu kısalığa yoğun ve sıkmadan dram katmak biraz daha profesyonellik gerektiriyor diye düşünüyorum.
Son olarak kitaptaki yazım ve noktalama hataları beni yedi yedi bitirdi! Söz olmayanlara tırnak işareti konması, olanlara konmaması, "sağdık, mağbet" gibi absürt yazım hataları... Bir lise öğrencisi olarak dil kurallarını daha iyi biliyor olabilirim. Benim okuduğum kitabın ilk baskısı, umarım sonraki baskılarda düzeltirler.
