Tuana Zeynep Şimşek
@wealthofideas
32 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·205 syf.··
Beğendi
·2021 28. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 04 Ağustos 2021 20:27
Kayıp gül Uluslararası Besteller unvanına sahip ve yirmiden fazla dile çevrilmiş bir kitap. Açıkçası edebi bakımdan övülecek pek bir özelliği yok bence ama vermek istediği mesaj çok anlamlı. Diana adlı ana karakterimiz hayatını tam yaşayamayan, insanların övgülerine bağımlı, kendi özünden kopmak üzere olan biri. Tam da annesini anlayıp ona benzemek istediği zamanda annesi vefat ediyor ve ona bir mektup bırakıyor. Mektubunda Maria adında bir ikizi olduğunu ve onu bulmak zorunda olduğunu söylüyor. Ayrıca ona Maria'dan gelen mektupları da bırakıyor. Diana ikizinin mektuplarını okuduktan sonra onun deli olduğunu zannediyor çünkü kız mektuplarında güllerle konuştuğunu anlatıyor ve ona bunu öğreten İstanbul'da yaşayan Zeynep Hanım'dan bahsediyor. Diana ilk başta onu bulmak istemese de bir süre sonra fikri değişiyor ve onu bulmak için İstanbul'a gidiyor. Peki orada ikizini bulabilecek mi? İkizi gerçekten güllerle konuşabiliyor mu? Sonu hiç beklediğim gibi değildi ve etkilenmiştim. Küçük Prens ve Simyacı tadında bir kitap. Öneririm...
İçimizdeki Şeytan'ı okuduktan sonra Sabahattin Ali'nin diğer kitaplarını da okuma arzusu uyandı içimde. Kitabı okurken aklıma Mehmet Rauf'un ilk psikolojik romanımız olan Eylül'ü geldi. Tıpkı Eylül'de olduğu gibi İçimizdeki Şeytan kitabında da olaylardan ziyade iç tahliller ön planda tutulmuş. Genele baktığımızda çok büyük bir olay görmüyoruz ama karakterlerin kendileriyle hesaplaşmalarının derin anlamlar taşıyarak ve gayet akıcı biçimde anlatılması sizi ister istemez kitaba bağlıyor. Sindire sindire okuyacağınız, okurken de bazen içinize dönüp kendinizi sorgulama ihtiyacı duyacağınız bir kitap olduğunu düşünüyorum. Yine bu kitaptan da en yüksek seviyede verim almak için doğru zamanda okumalısınız aksi takdirde bir şey kaybetmezsiniz fakat aynı seviye verim alamayacağınız aşikâr.
Bu zamana kadar kendimi geliştirmek için yapabileceğim en iyi şeylerden birinin kitap okumak olduğuna inanarak derin bir doyumsuzlukla kitap okudum. Okuduğum her kitabın sonuna geldiğimde onu diğer okuduklarımla kıyaslar bana ne kattığını düşünürdüm ve bazen onun beni en çok etkileyen kitap olduğu kanaatine varırdım maamâfih hiçbir kitaptan sonra okuduğuma pişman olmazdım. Tabii Kürk Mantolu Madonna da işler değişti. Bu satırları kitap bittikten yaklaşık yarım saat sonra yazıyorum. Bu süre zarfında okuduklarımı düşünmeye çalıştım, bundan sonra hayatımda ne gibi değişiklikler olacağını kestirmeye çalıştım ve içimde kitabı erken okumaktan biraz pişman bir his olduğunu gördüm. Sanırım okuduğum satırları hazmedecek kadar olgun değilim. Daha öncesinde de beni etkileyen birçok kitap okudum ama aynı şeyleri hissettiğimi hatırlamıyorum. Daha olgun bir insana olana kadar bir şekilde bana sadece fayda sağlayacak şeylerle devam etmek istiyorum ve hazır olduğumda bu kitabı tekrar okumak istiyorum. Söyleyebileceklerim bu kadardı. Umarım hislerimi anlatabilmişimdir...
Puan vermedi·352 syf.··
Beğendi
·2021 25. kitabı
·9 günde okudu
·Okunma: 12 Temmuz 2021 20:01
Distopik kitaplar denince akla ilk gelen kitaplardan biri şüphesiz George Orwell'ın 1984'üdür. Kitapta Winston adlı karakter ön planda tutularak olası bir gelecekte yaşananlardan bahsedilmiştir. İnsanların düşünce özgürlüğünü nasıl kaybettiği ve nasıl iradeleri dışında hareket etme mecburiyetinde kaldıkları çarpıcı bir dille çok açık bir şekilde okuyucuya sunulmuştur. Toplum, her şeyi kontrol altında tutan bir yönetim sisteminin içinde sahip olduğu haz ve duygularından uzak bir şekilde köle gibi yaşanmaya zorlanmıştır. Baş karakterimiz ise bu yaşam biçiminden, yöneticilerinin onları yaşamaya zorladığı o köle hayatından kurtulma umuduyla bir takım girişimlerde bulunmuştur. İçinde olan umudu sayesinde her şeyi değiştirebileceğini düşünüyordur. Ama o mu her şeyi değiştiriyor, yoksa ona hükmeden topluluk mu onu değiştiriyor şüphesinden kurtulmak için önce kitabı okumanız gerekecek.
Ana Maksim Gorki'den okuduğum ilk kitaptı ve diğer kitaplarını da okumak için sabırsızlandığımı gizleyemem. Kitap genel olarak beni üzdü, düşündürdü, sinirlendirdi ve bazı anlarda güç kazandırdı yani umutlandırdı. Öyle mutlu sonla biten bir kitap değildi tabii ki ama yine de bu tür kitaplar okumak zorundayız. Sürekli iyi şeyler olan, kötü olayların çok nadir yaşandığı bir dünyada yaşamıyoruz ne de olsa...
Kitabın içeriğine geçek olursak; baş karakterlerimizden biri Pavel adlı bir işçi. Tabii yalnızca işçi değil bu adam, çevresinde olan bitenin farkına varmaya çalışan, işçi hakları için gerekirse ölmekten çekinmeyen ve ayrıca eşinden sürekli şiddet görmüş, hayattan hiçbir beklentisi olmayan bir kadının oğlu. Pavel bu farkında olduğu şeyleri çevresindekilere ve hatta annesine bile aşılamaya çalışıyor ve hep beraber bir yola koyuluyorlar - daha adil bir dünya için.
