Kitabın sonuç bölümü göz yaşlarımı tutmama engel oldu. Uzun zamandır aglayamamis olmama karşın goriot babanın hüzünlü akıbeti beni ağlatmaya yetti. Derinden etkilendim, 18. Yy'da yazılmış olmasına rağmen günümüzde yaşanan bir çok olay ile olan bağlantısı ve benzerliği beni insanoglunun değişebilecek ve gelisebilecek bir yaratık olduğu inancindan oldukça uzaklaştırdı. Bu romanda en çok merak ettiğim ve üzerinde durdugum karakter ise rastignac oldu, araştırmalarım üzre rastignacin geleceği ve karakter değişimi beni oldukça şaşırtti. Goriot babanın hazin sonundan itibaren karakter büyük bir değişime uğruyor. Kitabın sonunda söylediği son sözden sonra tekrar Paris sosyetesinin içine karışıyor ve yükselme, tırmanma hedeflerine daha sıkı bağlanıp Madame de nucingen ve kocası ile iliskilerini ilerletiyor, yüksek mertebelere ulaşıp bakanlığa kadar yükselen bir kariyer çiziyor hayatında. Şok oldugum bir olay da; rastignac'in Madame de nucingen'in tek varisi olan kiziyla evlenmesi ve zamanında metresi olduğu kadinin damadı olmasi. Balzac bu olayların hepsini çeşitli romanlarında bagdastirmis ve zekasının örneğini bize göstermiş.