Betül
@x_betul
Şu anda okuduğu kitap
Kitap, bir çoban olan Santiago'nun okumayı seven bu gencin bir gün gördüğü rüya ile hayatının nasıl değiştiğini anlatıyor. Yaşlı bir çingeneye gördüğü rüyanın anlamını sormasıyla başlayacak olan uzun yolculuğu sonunda kişisel menkıbesini gerçekleştirmesiyle noktalanacak. Ama asıl hikaye işte o uzun yolda, yolda karşılaştıklarında ve karışılaştıklarından ne öğrendiğinde saklı. Güzel ve sürükleyici bir hikayeydi. Acaba benim kişisel menkıbem ne diye durup düşündüm. Santiago gibi kişisel menkıbemin peşinden gidecek güçte miyim? Ya siz? Kişisel menkıbenizi biliyor musunuz? Neyse güzel bir hikayeydi. Umarım bizlerde Santiago gibi kişisel menkıbemizin peşimden gidip ona ulaşanlardan oluruz. İyi okumalar. :)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gregor Samsa'nın bir gün uyandığında koca bir böceğe dönüşmesiyle başlayan hikaye bize öncesinde ailenin tüm yükünü sırtlayan Gregor'un artık bir işlevi kalmadığı, ailesine yardımı dokunmadığı hatta artık yardıma muhtaç olduğu için ailesinin gözünden nasıl yavaş yavaş düştüğünü, toplumsal yapıdan nasıl silindiğini anlatıyor. İlk başta kendisine sevecen ve düşünceli yaklaşan kız kardeşinin bile zamanla belki sırtlandığı yükler sebebiyle belki artık onu abisi olarak görememesinden kaynaklı Gregor'u önce görmezden gelip sonra da ona kurtulunması gereken bir fazlalık, bir "böcek" gibi davranmasını aktaran bu hikayede bizlere bazen kişinin fayda sağlamayınca ailesi tarafından bile kolayca silinebileceği gerçeği acı bir metarforla aktarılmış.
El Mustafa'nın Orphalese'den ayrılırken buranın halkına dinden, ölümden, güzellikten, hazdan, iyilikten ve kötülükten, zamandan dostluktan, aşktan, evlilikten ve daha bir çok konudan bahsedişini ve sonunda da Orphalese halkıyla vedalaşıp gidişini anlatıyor. Katıldığım ve katılmadığım bir sürü fikrinin ötesinde tüm bu hayatın içindeki konulara El Mustafa'nın bakış açısını okuyoruz. Akıcı ve kısa bir kitaptı.
Kafka'nın babasına olan hayranlığını, korkusunu,öfkesini kaleme aldığı içini döktüğü bir eser. Onun alıcısına ulaşmayan bu iç döküşü bizim için Kafka'nın neden ve nasıl Kafka olduğunu anlamamıza yarayan bu eser çoğu insanın duygularına da tercüme oluyor.
Ömer büyüyememiş bir çocuktu. Macide oradan oraya sürüklenen bir genç kız. Bedri ise bu iki çocuğa şefkat duyan bir genç adam. Bana kalırsa ne Ömer aşıktı ne de Macide. Bu hikayede seven ve sevgi nedir bilen tek kişiydi Bedri çünkü sevgi ne boş sözlerdi ne de gidecek hiçbir yerin yokken uzatılan ele tutunmaktı. Bedri sevdi, korudu, düşündü, vazifesi değilken bile herşeyi üstlendi. Bedri bunu seçti, boş bir hevesle veya çaresizlikten değil kalbinden öyle geldiği için seçti. Ömer'in o büyük büyük laflarına aşk diyenler sahiden böyle bir şey mi aşk? Bence bu kadar içi boş bir şey değil.
