Yurttaşlarını basit bir sağduyunun yeterli olacağı ufak tefek işleri yönetmekten aciz görürler ama tüm devletin yönetimi söz konusu olunca aynı yurttaşlara muazzam ayrıcalıklar sunarlar. Bu insanları egemenin kah oyuncağı kah efendisi ederler; halleri krallardan yüce, insandan beter olur.
Ne var ki gerçeğin her zaman bastırmaya üstün geldiği savı, insanların yineleye yineleye genel geçer bir bilgi haline getirdiği, ama bütün deneyimlerin de yalanladığı tatlı yalanlardan biridir.