Kutsal Roma imparatoru Şarlman
*
''Kral Desiderius krallığa on beş yıllık bir barış dönemi garanti eder, ama Carloman’ın (751-771) ölümüyle denge bozulur ve Papa I. Hadrianus ( -795, > 772) Şarlman’a (742-814) kilise topraklarını koruma görevini verir. Longobardlar 774’te yenilgiye uğrar ve sayısız Frank kontu ile tebaaları İtalya’ya yerleşir. Kilise, Şarlman’a iktidar ideolojisini geliştirmesinde yardımcı olur ve Hıristiyan imparatorlar geleneğinin onunla başlamasını sağlar. Papalık, kontrolünden kurtulmayı planladığı Bizans imparatoruna özgü ayrıcalıkları Şarlman’a bahşeder. Bizans tahtı zaten 797 yılından itibaren İrene’nin (752-803, 797-802 arası imparatoriçe), yani bir kadının kontrolündeydi, dolayısıyla boş sayılıyordu. Şarlman nafile onunla evlenmeye çalışır, reddedilince evrensel ve “kutsal” iktidarı meşrulaştırıcı tekkaynak olarak Kilise’ye başvurur. III. Leo (y. 750-816, > 795) 800’de Şarlman’ı Kutsal Roma imparatoru ilan ederek sivil iktidar ile dini iktidar arasında yeni ve ihtilaflı ilişkilerle dolu bir dönemi başlatmış olur.'' (Sayfa: 150-151)