Bir gün karşınızdaki dağ o kadar geride kalacak ki onu neredeyse göremeyeceksiniz. Ama ona tırmanmayı öğrenirken dönüştüğünüz o insan. O, sonsuza dek sizinle kalacak. Dağınızın amacı buydu.
Uy havar!
Muhammed, İsa aşkına,
Yattığın ranza aşkına,
Deeey, dağları un eder Ferhadın gürzü!
Benim de boş yanım hançer yalımı
Ve zulamda kan-ter içinde, asi, He desem, koparacak dizginlerini Yediveren gül kardeşi bir arzu Oy sevmişem ben seni...
İnsanlık işte bu meçhulleri halledip keşfedinceye kadar birbirini yiyecek. Medeniyet daha uzun müddet gıdasını toptan, tüfekten, kılıçtan, ateşten bekleyecek...