Yaaani
Bu kitabı bitirebilmek için farklı zamanlarda tekrar tekrar denedim, bir sürü kez bu kitap yüzünden reading slumpa girdim, sonunda merak etmemi sağladığında ÇOK fazla rahatsız olduğum sahne olmasına rağmen devam ettim ve sonuç olarak resmen travmatize oldum. Özellikle ikizler yeni doğduğu zaman Harper hakkında anlatılan olayı nasıl unutacağım bilmiyorum, beynimin foşur foşur yıkanmasına ihtiyacım var.
+ Sonu gerçekten şaşırtıcıydı ama sırf sonu için bu kadar acı çekmeye değer miydi bilmiyorum, elim 6 yıldızdan fazlasını vermeye gitmedi.
Öncelikle kitabın genel olarak akıcı olmasına rağmen, son 35 sayfa, yani sonsöz ve son anılar olarak belirtilen kısmı ve o kısımdan önceki son 50 sayfa civarını okurken sıkıldım. Çok fazla betimleme ve gereksiz kelime varmış gibi geldi gözüme, uyumadan önce okumuş olmamın da etkisi olabilir tabii.
Şimdiii küçük bi karakter yorumlaması çünkü okuldayım ve bol bol zamanım var ve sıkıldım.
İlk en sevdiklerimden bahsetmek istiyorum biraz. İhmenev bana çok sıcak geldi niyeyse. Seksenlerdeki fehmi baba gibi hissettirdi. Kızını içten içe çok sevmesi ama bir türlü affedememesi, gururuna yedirememesi çok tatlı geldi bana. Zaten sonrasında barıştılar.
Nelliyide sevdim denilebilir ama bazen çok yorucu oluyodu ve yorucu karakterleri okumakta zorlanıuorum. Ama elinde olan bişey değil tabi çok yaralanmış napsın
Açıkçası bunlar haricinde çok sevilcek biri gelmiyo aklıma. Kitabın ivan petroviçin ağzından yazılmasına rağmen çok pasif bi karakterdi bence yokluğu varlığı birdi ama onuda sevdim diyebilirim. Nataşaya duyduğu aşka rağmen kendini dizginlemesi ve kötü düşüncelere kapılmaması, ona her zaman bir abi gibi yaklaşması, hep affetmesi ve iyiliğini istemesi çok yüce hareketlerdi bence. Romanın en saf yürekli karakteri diyebilirim sadece dediğim gibi çok pasif kaldı.
Nataşa ve alyoşa başka bi mesele hayatımda daha yorucu toksik bi ilişki okumamıştım sanırım. Alyoşa çevresi tarafından bebek gibi görülüp şımartıldığı için iradesini zorlamıyo, ne eserse onu yapıyo ve anında pişman olup nataşayı üzdüğü için ağlıyo. Bi evlenme kararı alıyolar bi diyolarki sen katyanın yanında daha mutlu olursun. Çok toksikti zaten onlardan olmicağı belliydi.
Açıkçası ben alyoşayla katyanın olmasını daha doğru buldum çünkü alyoşa gerçekten katyayı daha samimi seviyodu, elinde olmadan seviyodu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
yaaani aman aman bayıldığımı söyleyemiyorum. zaten çok kısa bi kitaptı ama anlatım tarzı çok üstü kapalı ve karışıktı bence. hikayenin tamamen içine gitemedim hiçbir zaman ve bu kimdi ya falan oldum. stephen king de en iyi korku hikayelerinden biri demiş ama nedense içimde biraz bile korku gerginlik uyanmadı oysa pan küçüklüğümden beri korktuğum bi şeydi. tabi burada pan çok daha metaforik bi şey diye düşünüyorum. sonunda bile ee ne yani oldu. yine de okuduğuma asla pişman değilim.
yaaani. ne anlatti simdi? ay bilmiyorum boyle sevilen kitaplara laf edince haksizlik ediyorum gibi hissediyorum ama hayir yaaa. overrated maalesef. anlatmak istediği bir seyler var evet ama eeee? havada kalmis
Yaaani.Ekonomi
Puan vermedi·368 syf.·
2025 27. kitabı
Müthiş bir çeviri. 
Işık Ergüden hakkını vermiş. Eser olarak düz, yani normal (diyelim) okuyucuya biraz aykırı. Yazarın ‘-gördünüz mü işte tanrı yok…’ saplantısı ve ısrarı bir yerden sonra sıkıyor.
Ekonomik tespitler açısından, günümüzde değiştiremediğimiz ne kadar fazla şey olduğu ile yüzleşmek çok acı.
Alanı Ekonomi Tarihi, İktisat, Komünizmin Ekonomiye bakışı gibi alanlar dışında olanlar için; şurada bi dursun herşeyden sıkılıp yahu burada ne varmış acaba…listenizde olması iyi olur.
Ben, aşamadığım; “-Başladım öyleyse bitirmeliyim rahatsızlığından muzdarip biri olarak…bitirdim…ama…bu benim kalemim değil deyip ortada bırakmalıydım. İyi mi oldu. E iyi oldu tabi.
Neyse şimdi dağılabiliriz. Ne haliniz varsa görün…zaten çok bi seçeneğimiz de yok! Nasıl buraya geldiyse artık mevzu…
Işık Ergüden hakkını vermiş. Eser olarak düz, yani normal (diyelim) okuyucuya biraz aykırı. Yazarın ‘-gördünüz mü işte tanrı yok…’ saplantısı ve ısrarı bir yerden sonra sıkıyor.
Ekonomik tespitler açısından, günümüzde değiştiremediğimiz ne kadar fazla şey olduğu ile yüzleşmek çok acı.
Alanı Ekonomi Tarihi, İktisat, Komünizmin Ekonomiye bakışı gibi alanlar dışında olanlar için; şurada bi dursun herşeyden sıkılıp yahu burada ne varmış acaba…listenizde olması iyi olur.
Ben, aşamadığım; “-Başladım öyleyse bitirmeliyim rahatsızlığından muzdarip biri olarak…bitirdim…ama…bu benim kalemim değil deyip ortada bırakmalıydım. İyi mi oldu. E iyi oldu tabi.
Neyse şimdi dağılabiliriz. Ne haliniz varsa görün…zaten çok bi seçeneğimiz de yok! Nasıl buraya geldiyse artık mevzu…Ekonomik Çelişkiler Sistemi ya da Sefaletin FelsefesiPierre-Joseph Proudhon · Kaos Yayınları · 201264 okunma
Her şeyden önce, Kş'yi tebrik ediyorum. İlk defa bir manganın çevirisinin rezilliği yüzünden bazı yerleri ingilizce çeviriye bakarak anlamak zorunda kaldım. Halbuki diğer iki cilt ile çevirmen de aynı. İlginç bir durum açıkçası. Ha okunmayacak seviyede mi çeviri? Yaaani bence öyle. Özellikle en önemli sahnelerde ansızın saçmalıyor çeviri. O sahneler dışında genelde aman aman çeviri sorunları yok ama yine de bu çeviriyi iyi yapmıyor bence.
Baskıya gelirsem üçleme arasındaki en kaliteli baskıya sahip olabilir. Şömizi de biraz kalın, çok şaşırtıcı açıkçası, nasıl yaptı Kş böyle bir şeyi bilemiyorum.
Her neyse artık serimize değinebilirim. Öncelikle kısa bir özet geçeyim. Serimiz 2 tane kızımızın "en üst katman" denen yere ulaşmalarını konu alıyor. Bu yolculukları sırasında önceki insan medeniyetlerinden kalan eşyaları görüp onları kurcalıyorlar, kendilerince yaşamı, ölümü ve birçok şeyi sorguluyorlar. Son cildimize kadar bu tatlı anların, atmosferik anların ve felsefik anların dengesi çok güzel ayarlanmıştı.
Son cildimizde finale yaklaştıkça felsefi yoğunluk artıyor. Şahsen serinin felsefi anları hoşuma gitmiş olsa da bu ani felsefi yoğunluğun sadece güzel olmayan bir sonun üstünü kapatmak için olduğunu düşünüyorum.
Seri boyunca kafamızda bir çok soru belirdi, kaç tanesine cevap alabildik? Belki 1 belki de 2. Ama en çok cevabını merak ettiğimiz sorulara değinilmedi bile. Tamam yazarın tercihi diyelim -her ne kadar saçmalık olsa da- eee, bu yolcululuğun amacı neydi peki?Açıkçası çok anlamlıymış gibi gösterilip "Aslında yolculuğun amacı, yolculuk boyunca edindiğiniz deneyimlerdi." diyor seri bize. Tabii bunu çok anlamlıymış gibi, bir çok süslü kelimeyle söylüyor.
Tatmin edici bir final değildi. Kötü bir macera mıydı? İlk cildin hepsi ve 2. cildin 2. yarısı -yani
