Bütün güzel kadınlarını bu dünyanın sevdim, diyebildiğim zaman
Bütün kentlerini gezdim, denizlerine girdim
Ve artık bir tek taş kalmadı tanımadığım, bir tek yüz, bir tek yer adı
Söyleyecek bütün sözleri dinledim ve söyledim bütün söyleyeceklerimi
Acının bütün uçurumlarına indim ve çıktım sevincin bütün dağlarına
Bütün çiçekleri kokladım ve kopardım bütün meyveleri dallarından
Islanmadığım yağmur, savrulmadığım yel kalmadı...
Bütün haklı kavgalarında bu dünyanın dövüştüm, diyebildiğim zaman
Okudum bütün kitapları, bütün şiirleri yazdım
Ve topladım bütün dillerin en güzel sözlerini...
Sanat; bir insanın keşfetme sancısı, yanılma payı, hata yapma özgürlüğü ve hepsinden önemlisi o eşsiz yaratıcılığıydı. Otomatikleşen her şey, bir süre sonra sıradanlaşmaya mahkûmdu…