Yağmur Acar
@yagmuracar
İstanbul
444 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
"Başıma gelen en iyi şey, acı çekmeye alışmaya başlamam."
Kesinlikle okunması gereken bir biyografi... Frida Kahlo'nun geçirdiği bir kaza sonucu hayatının acılarla geçmesine, ancak sadece fiziksel acılardan bahsetmiyorum, şahit olacaksınız. Sanatını ilerletmesinde bu acılar mı etkili oldu, bilemiyoruz. Ancak tablolarında ağır bir keder hakim. Ve her sorulduğunda "Ben sadece resmimi içselleştirdim" der. Okurken birçok gelgite şahit olacaksınız. Öncelikle aşk hayatında: "Endişeyle aşk birbirine bağlı mıdır?" diye sorarken acaba ne kadar endişeli bir aşk yaşıyordu? Ve düşünsel yaşamında. Giyimi Meksika tarzı, milliyken ; yaşamı komünist düşüncelerle doluydu.
Bu mükemmel biyografiyi soluksuz okuduğumu söyleyebilirim. Ayrıca içinde bir sürü tarihte adı geçen şairler, ressamlar, siyasetçiler, yazarlar ve bunlarla Rivera ailesinin ilişkileri mevcut. Okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çok bilinen bir kitap olmasından kaynaklı büyük umutlarla başladım kitaba ve yavaş ilerleyen örgüsüyle kitap beni adeta içine çekti.
Bazen öyle büyütürüz ki yaşayamadıklarımızı, altından görünürler bize ve sanki şu an denesek yine aynı olacakmış gibi hissederiz. Bu duyguyu öyle acımasızca ve gerçekçi bir biçimde görüyoruz ki kitapta, sanki kendi hayatımızın bir parçasını okuyoruz.
Basit insanlar tanırız, mal, mülk ve şöhret için her şeyi yapabilen, her yerdedir bu insanlar ve tanırız görünce. Kitapta da biz görünce tanıyoruz lakin kabullenmek istemeyen bir karakterimiz asla görmüyor. Belki de zaten tek istediği: bu gerçeği görmemek.
Öncelikle okuduğum ilk Sait Faik kitabıydı ve oldukça güzeldi. Bir sonraki kitabını okumayı sabırsızlıkla bekliyorum. Her hikayesi ayrı bir etki bırakıyor ve bir roman okumuşçasına sizi sarsıyor.
Sait Faik, en sonda da Orhan Veli'nin belirttiği gibi, karakterlerini o kadar hayattan seçiyor ki çoğunu tanıyorsunuz, çoğuyla muhabbet etmişsiniz gibi. Ayrıca yazarın Burgazada şairi olmasından da anlaşılacağı üzere öykülerinde çokça deniz, balıkçılık, tekne gibi kavramlar görebiliyoruz. Sanki ufak bir kasabada birçok hayata tanık oluyorsunuz.
Okumadıysanız mutlaka okumalısınız ancak mükemmel beklentilerle değil, her gün tanık olduğunuz insanların küçük yaşamlarını yakından görebilmek için.
Okuduğum ilk trajedi olmasından kaynaklı biraz önyargılıydım ancak tam anlamıyla bayıldım. Sophokles'in kalemi beni Antik Yunan'a götürdü adeta. Bedrettin Tuncel'in çevirideki ve önsözdeki etkileyiciliği de kitabı ayrıca içselleştirmenizi sağlıyor. Önsözdeki Aiskhylos, Sophokles ve Euripides anlatımıyla da birçok tiyatro eserinin okurlarını bulacağına eminim.
Nurullah Ataç sivri dili ve eleştirici kimliğiyle benim için her zaman cesur ve samimidir. Türkçeye verdiği değer ve edebiyatının hayatındaki yeri olsun çok önemli bir yazar olduğunu kitapta da görmüş oluyorsunuz.
Edebi kısımları özellikle beğendim , edebiyata ilgisi olanlar kesinlikle okumalı. Ayrıca eleştiri nasıl yapılır kıvrak zekasıyla okuruna gösteriyor ve her seferinde vay be dedirtiyor. Sevdiğim yazarların kendine göre olumsuz yönlerini ortaya serdiği gibi aynı zamanda kendisine yapılan eleştirilere de sert cevap veren yazarımızı kendime fazlasıyla benzettim. Sözünü esirgemeyen ama aynı zamanda tutarlı ve içi dolu eleştirileriyle gönlümde taht kurdu. Şiddetle öneriyorum.
