Yağmur
@yagmurrrx
Ama gözler kördür,kalple aramak gerekir.
Sancaktepe
80 okur puanı
Haziran 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Her şiir yazana şair denilmez
İlk öncelikle bence bu kitaptan bir şiir kitabı olarak bahsetmemeliyiz. Evet çok güzel cümleler,alıntılar var ama bazı şiirlerde çok kötü mesajlar var. Hele o çizimler kitabı ilk açtığımda midemi bulandırdı. En azından bir uyarı konulabilirdi.Böyle sorumsuzca kitabın basılması insanları kötü etkileyebilir.Ve bu yazar ilk önce instagram'dan paylaşıyormuş şiirlerini sonra okurlarının bir gazıyla kitap olarak bastırmaya karar vermiş.Bildiğimiz gibi insanlar neyi ünlü edeceklerini pek bilmiyorlar. Bence bu şiirler sosyal medya hesabında kalmalıydı tabii bu benim fikrim. Alıntılara kanıp okudum,evet güzel cümleler okudum kendime bir pay çıkarabildim ama bana o şiir duygusunu uyandırmadı. Yazarın diğer kitaplarını da okumak, nasıl bir gelişim gösterdiğine bakmak istiyorum. Bu kitabı eğer okumak istiyorsanız bence bunların bilincinde olarak okuyun. Bu kitabın bir diğer kanıtı da her şiir yazanın şair olmaması gerektiği.Zaten şiirlerini afrodizyak etkisiyle yazmış yazar. Ve eğer bir kişi şiir yazmak için bir ilaca ihtiyaç duyuyorsa,kendi duygularını berrak bir şekilde ifade edemiyorsa o şair olamaz.Sadece kuru bir şiir yazmış olur. Söyleceklerim bu kadar. Tercih size kalmış
Reklam
Çizgili Pijamalı Çocuk
Naziler olayının çocukları nasıl etkilediğini anlatan çok güzel bir kitap.Çaresizlik ve yalnızlık güzel işlenmiş. Ve kitabın en vurucu en yaralayıcı kısmı bunları hisseden bunları anlatanın 9 yaşındaki çocuklar olması.Hiç bir şeyden haberi olmayan babası bir nazi olan Bruno,ailesi Polonyalı ve Yahudi olan Shmuel ve bunlara rağmen onların dostlukları. Küçükler her ne kadar anlamasalar da bir büyüğün anlayabileceği bir çocuk kitabı.Bir çocuğun dahi okuyabileceği ama bir yetişkinin dahi kaldıramayacağı bir kitap. Bruno’nun sırf sadıklığı ve saflığı onun ölümüne neden oldu maalesef.
Kitabın sonu açıkça anlatılmamış.Sadece ondan haber alınmadığını söyleyip kısa kesmişler. Bu elbette çocukların psikolojisini bozmamak içindi.Ama aslını araştırdığımızda aslında Bruno’nun tel örgüden geçtikten sonra Shmuel ve birçok yahudi ile toplanıp yakıldığını ve küllerinden sabun yaptıklarını biliyorsunuzdur.
Daha nice hayalleri olan,yaşam enerjisi hala bitmemiş olan,arkadaşlarıyla koşup eğlenmek ve okula gitmek isteyen minicik çocuklar. Onlarla birlikte hayalleri öldü,istekleri öldü.Ve eminim ki bu dünyaya ve bu insanlara lanet ettiler.Sırf ırkçılık uğruna hayallerini karanlığa gömdükleri için.Külleri bile olmayan yanarak ölmüş daha ölümün ne olduğunu bilmeyen çocuklar.Irkçılığın zirve yaptığı bir konumda bile çocuklara böyle bir şey yapanları anlamıyorum ve asla da anlamayacağım.Sırf ailesinin dini diye yahudi değil mi bu çocuklar? Daha din ve inançların farkında olmadan dini için yargılanan çocuklar.Doğruluğu ve yanlışlığını yorumlamak bana düşmez ama tamamen kalpsizlik,insafsızlık bu.
Shmuel’in artık ne yaşam enerjisi kalmıştı ne de umudu.Ama ölüm ne bilmiyordu.Bu anın geleceğini hiç düşünmemişti.Ve herkesi bir odaya kapattıklarında son nefeslerini verdiler.Bu iki masum çocuk
•Veronika Ölmek İstiyor•
Ölüm ve yaşamın bütün gerçeklerini yüzümüze su gibi çarpan bir kitaptı. Deliliğin aslında göründüğü gibi olmadığını çok güzel bir şekilde gözler önüne sermiş yazar.Veronika’nın hayatını yeniden keşfetmesine aracı oluyoruz bir nevi. Hayatın her köşesinde deneyimlemediğimiz milyonlarca şey var ve biz sadece günlerimizi hiçbir yenilik olmadan bir döngü halinde tekrar ediyoruz.
Aynı zamanda ölümün bilincinde olmanın yaşama katkısı olduğunu öğreniyoruz.Şu an vaktimizi boşa harcıyoruz ama yarın öleceğinizi söyleseler bir ömrü bir güne sığdıramazsınız.Veronika da bunun örneği.Sevgi,aşk hayatımızın her alanında bizi bulmayı başarıyor.Peki biz bundan niye yararlanmıyoruz?Elimizde koskoca bir ömrün vaadi varken neden boş geçirmeyi tercih ediyoruz?O zaman herkes bugününü yarın ölecekmiş gibi geçirsin.Çünkü öleceğiniz günden bir önceki gün elbet bugün olacaktır.Ne zaman geleceğini bilmesek bile.Hava durumuna bakıp önlem almak gibi.
Ayrıca delilik göründüğü gibi değil.Bu kitapta farklı olan insanlar deli olarak nitelendiriyor.Kitapta buna tepki gösteriyor.Çünkü bir insan farklı diye size göre deliyse siz de ona göre delisiniz.
“Kendi dünyasında yaşayan herkes delidir.”
Bir diğer önemli konu insanların ne düşündüğünü önemsememek.İnsanlar sırf düşüncelerini değil ağzına geleni söylerler.Hatta sonra unuturlar.Onların düşünceleri sizin hayatınızı değiştirmeyecek.İlla ki hayatınızda size değer verip destekleyecek insanlar olacak.Ne diye insanlar kötü düşünecek diye hareketlerimizi kısıtlıyoruz.Ölümden sonra herkes kendi hayatıyla baş başa kalacak başkasınınkiyle değil.
“Kırılgan yaşamlarımızın her anında başımıza gelebilecek beklenmedik olayları düşünürsek,her yeni gün bir mucizedir.
Mustafa Kutlu'dan Uzun Hikaye
Kitabın dili basitti ama gayet güzeldi,insanı kendine çeken bir yapısı var. Kitapta uzun bir hayat hikayesi anlatılmış. En güzel değinilen konulardan bir tanesi sevgi kavramıydı. Şuan sözde sevgi ya da aşk çok yanlış anlatılıyor. Modern olmaya çalışan bir kitle var ve diğer insanlarda bu kitleden etkileniyor. Oligarşi yönetim biçiminde olduğu gibi bunlar seçkin bir zümre ve bu düşünceyi onlar yönetiyor. Bu kitapta ise sevgiyi belli etmenin ne kadar zor olduğunu anlayabiliyoruz. O kadar masum bir sevgi anlayışı var ki... Günümüzde bu cahil, dar görüşlü insan demeye bin şahit varlıklara bu kitabın okutturulması gerektiğini düşünüyorum. Yine de büyük ihtimalle kendilerine hiçbir şey katmayacaklardır ama olsun.
Kitabın abartılacak ahım şahım bir yanı yok aslında. Fakat günümüzde sözde modernleşen bazı kavramlara baktığımızda ve bu kitapla karşılaştırdığımızda asıl elitliğin, masumluğun ve sevginin ne olduğunu anlayabiliriz diye düşünüyorum. Ayrıca bu kitapta kendi ağzından anlatan yazarın babasının o zamanki şartlar, yönetim ve siyasete karşı çıktığıyla ilgili yazılar yazması. Bu yazılar saygı çerçevesinde olmasına rağmen içeri tıkılması. İnsanlar o kadar dar görüşlü ki yeniliklere açık değiller, sadece bir fikri insanlara dayatmaya çalışıyorlar. Ne desen boş... İnsan toplumu değiştirmeye kendinden değil de başka insanlardan başlamaya çalışırsa asla değiştiremez.
Otomatik Portakal1000Kitap
Gerçekten çok güzel bir kitaptı.İlk başlarda pek zevk aldığımı söyleyemem. Ama daha sonrasında Alex'in başına gelenler öylesine günümüz dünyasını yansıtıyor ki.Bu devlet kanunlarının tamamen yanlış olduğu kanısını ben de doğru buluyorum. Kitapta hükümet hapishanedeki insanları topluma kazandırmak için çeşitli işkenceler ederek onu bir nevi otomatik bir makine haline getiriyor.Bu sistemin ilk kurbanımız Alex sözde tedavisi bitince artık kendi düşünme yetisini kaybetmeye başlıyor.Kendini aşağılayanlara,dövenlere ne zaman karşı gelmek kendini savunmak istese kendini acayip derecede halsiz hissediyor.Eğer insana seçim hakkı tanınmazsa o kişi artık benliğini de kaybetmiş demektir.Hatta kitapta şöyle bir söz geçiyor:
-İyilik kişinin içinden gelir 6655321.Kişi iyiliği seçebilmelidir.Kişiye seçme hakkı tanınmazsa,o kişiliğini yitirir.
Bu kitabı anlatan en doğru cümlelerden.Daha sonra Alex tedavisi bittiğinde artık ölmek istediği için nasıl ölüneceği ile ilgili bir kitap bakmak için kütüphaneye gidiyor.Orada ağladığını gören bir adam ona saldırmaya başlıyor diğerleri ile birlikte.Çünkü o adam Alex'in eski yaşamında dövdüğü masum adamlardan birisi.Olay yerine polisler geldiğinde eskiden ihanete uğradığı gaddar arkadaşının bir polis olduğunu görüyor.Tabii onlarda daha kanıt bile olmadan Alex'in suçlu olduğu kanısına varıyorlar.Ve onu bir ormanda dövüp bırakıyorlar.Alex ise artık otomatik bir makine olduğu için hiçbir şey yapamıyor.Yardım bulmak için eskiden karısını öldürdüğü adamın evine gidiyor.Adam ilk başlarda onu tanımadığı için ona yardım ediyor ve onu iyileştirmek için elinden geleni yapmaya karar veriyor.Fakat daha sonra onun karısını öldüren kişi olduğunu anlayınca sözde onu iyileştirmek adına bir odaya kapatıyorlar ve müzikle olan o işkenceyi yapıyorlar.Alex kilitli
Reklam