“Hayat, yaşadığımız sürece hep bize bir şeyler öğretmeye çalışır. Sen hayatın iyi öğrencilerindensin.”
Elimden geldiği kadar... Ne de olsa hayat bana şöyle diyor: ‘Kazandın kazandın, kazanamadın yandı gülüm keten helva.’”
Talat Halman tercümesiyle okumaya çalıştım, zorakide olsa okudum!
Bir daha idrak ettim ki, şiir başka bir dile tercümeye gelmiyor... Toplam 154 soneden hoşuma giden, altını çizdiğim bir kaç dize ve bir kaç dörtlük oldu... Tercüme zor iş, hele şiir tercümesi zorların zoru... Mütercim, şairle aynı kültür ve medeniyetten değilse, yandı gülüm keten helva... Renksiz, tatsız, tuzsuz, kupkuru, ruhsuz, kafiyeye uysun diye, uydurukçadan (gömüt) Arapçaya (taam) diye dile kaç takla attırmış Halman, yine de olmamış... Diyeceğim o ki, İngilizlerin medar-ı iftiharı Shakespeare'i bu tercümeden okuyup, adamı harcamayın...
Tavsiye edebileceğim bir eser değil, okumasanız da olur... Eserden tadımlık bir dörtlük 85.Sone'den...
(...)
O denli güçlüdür ki, sessiz düşüncelerim;
Sevgim aşar hepsini lâfta kalsada geri.
Hoşlansan da onlardan lâf söylüyorlar diye
İnan bendeki dilsiz ama gerçek sevgiye..