İmkansız SürgünEdebiyat
İmkansız Sürgün ile George Prochnik, Stefan Zweig'in hayatına odaklanıyor. Zweig'in son zamanlarında yaşadığı o gelgitler ile kendi ailesinin (büyükanne- büyükbaba) yaşadıklarını da karşılaştırıyor. Zweig'in İsviçre, İngiltere, ABD ve son olarak da Brezilya'ya göç etmesi ile iki tarafın göçmenliği, vatansızlığı ve belirsizliğe sürüklenişine ayrıca çevresiyle yaşadığı diyaloglara da daha yakından bakılıyor. Zweig'in sürgün hayatını ise şu cümle ile yansıtıyor: "Sevdiğimiz dünya hatırlayamayacağımız kadar uzak bir geçmişte kaldı." (s.48) Buraya o zaman Nazım Hikmet'ten şu alıntıyı da ekleyelim: "Memleket mi, yıldızlar mı, gençliğim mi daha uzak? Kısaca Zweig doğrudan bunu demek istiyor.
Zweig'in düşlediği o Avrupa hayaline ve onun yok oluşuna uzaktan bakarak seyretmesini George Prochnik, geri dönüşlerle tekrar hatırlatıyor. Zweig'in hem iç hem de dış dünyasında yaşadıklarından yol çıkarak ele alıyor. Bu sayede okur, Zweig'in Avrupa'dan taşınmasıyla aile dışında neleri de kaybettiğini gösteriyor. Yol arkadaşlıkları, Viyana, Almanya, edebiyat, yabancılık...Hemşehrisi Hitler'in Avusturya'sı hakkında düşüncesi, neden bazı şeyleri göremediği, Avusturya'daki Yahudi cemaati gibi onlarca ayrıntı kitap içinde okurla buluşuyor.
Yazar burada, Zweig'in kitapları hakkında da bilgiler veriyor. Ayrıca anılarından da yol çıkarak hem Zweig'in gözünden durumları aktarıyor hem de diğer kaynaklarla bağlantı kurulup bütünlük sağlanmaya çalışılıyor.
George Prochnik, Zweig'in, Hitler'in alttan alta ilerleyen ve ilerde büyük deprem oluşturacak durumu nasıl fark edemediğini de anlatıyor. Halkın yükselen sesini ve onu bir hedefe yönlendiren Hitler'i görememesini ya da bu kadar beklememesini de Zweig'in kentsoylu yaşamına bağlıyor. Çünkü o, davetlerin, festivallerin, baloların, tiyatroların
Daha önce Kilitli Kapı ve Hizmetçi serisini okumuş bir okur olarak, Freida McFadden’ın popüler kurgu diline ve ters köşe formüllerine aşinaydım. Ancak yazarın son romanı Öğretmen, benim için sadece bir hayal kırıklığı değil, aynı zamanda McFadden defterini tamamen kapatmama sebep olan edebi bir sınır ihlali oldu. Net bir şekilde ifade etmeliyim ki; eğer yazarla tanışma kitabım bu olsaydı, kesinlikle başka hiçbir eserini elime almazdım.
Bir psikolojik gerilim romanından beklenti, zekice örülmüş bir olay örgüsü ve insan psikolojisinin karanlık dehlizlerinde nitelikli bir yolculuktur. Oysa bu eserde yazar, en hassas, en kırmızı çizgi sayılması gereken pedofili konusunu merkezine alıyor. Üstelik bu ağır ve hastalıklı konuyu derinlemesine incelemek yerine, adeta ona bir güzelleme yapıyor izlenimi veren, derinlikten yoksun ve yüzeysel bir yaklaşımla servis ediyor. Okurken hissettiğim şey edebi bir gerilim değil, kelimenin tam anlamıyla fiziksel bir mide bulantısıydı.
Kitabın son sayfasına kadar, popüler gerilim türünün o tanıdık formüllerine sığınarak, bu iğrenç tablonun altından zekice bir ters köşe çıkmasını umut ettim. Yazarın bu hassasiyeti ucuz bir manipülasyon aracı olarak kullanmadığını kanıtlayacak bir edebi hamle bekledim. Fakat maalesef yanıldım. Kitabın vadettiği o "büyük ters köşe" bile, ele alınan konunun kendisi kadar iğrenç, rasyonaliteden uzak ve rahatsız ediciydi.
Öğretmen, sırf okuyucuyu şoke etmek adına ahlaki ve etik sınırların nasıl hoyratça çiğnenebileceğinin hazin bir örneği. Kurgusal bir şaşırtmaca uğruna böylesi bir tabuyu hafifleştiren, edebi derinlikten uzak ve basitleştirilmiş bu tarz yapay metinler, nitelikli gerilim edebiyatına hiçbir katkı sunmuyor. Benim için bu yazarlık anlayışı ve bu kitap, bir daha açılmamak üzere kapanmış bir sayfadır.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Son sayfaya kadar tahmin etmeye çalıştım ama yinede yanıldım :))
Freida McFadden, ilk kitaptan sonra çıtayı düşürmüyor, aksine gizemi bir üst seviyeye taşıyor. 'Hizmetçinin Sırrı', okuru sürekli bir şüphe döngüsünün içine hapsediyor. 'Kime güvenebilirim?' sorusu, kitabın ilk sayfasından sonuna kadar ensenizde bir nefes gibi.
Yazar, karakterlerin psikolojik derinliğini ve geçmişin yarattığı travmaları öyle bir kurgulamış ki; bazen kime acıyacağınızı, kime kızacağınızı şaşırıyorsunuz. Olay örgüsündeki ters köşeler o kadar zekice kurgulanmış ki, son sayfalara geldiğinizde daha önce kaçırdığınız detayları fark edip 'Nasıl anlamadım!' diyeceksiniz. Eğer uykusuz kalmayı göze alarak okuyabileceğiniz, sürükleyici bir psikolojik gerilim arıyorsanız, bu kitap tam size göre.
#HizmetçininSırrı #TheHousemaidsSecret #FreidaMcFadden #PsikolojikGerilim #KitapYorumu #PolisiyeGerilim #SürükleyiciKitaplar
Chloe Davis’in çocukluğu, babasının altı genç kızın kayboluşuyla suçlanması ve ömür boyu hapse mahkûm edilmesiyle paramparça olur.
Cesetler hiçbir zaman bulunmaz, aile dağılır, kasaba ise bu sırla yaşamaya devam eder.
Yıllar sonra Chloe, Baton Rouge’da psikolog olarak yeni bir hayat kurmaya çalışırken, geçmişin kabusları yeniden kapısını çalar.
Genç kızların kaybolması, gazeteci Aaron’un babası hakkında yazı hazırlaması ve nişanlısı Daniel’a bile güvenememesi, Chloe’yi tekrar o karanlık günlere sürükler.
Romanın en güçlü yanı, gerilimi ters köşelerle değil, kuşkunun diri tutulmasıyla inşa etmesi.
Chloe’nin travması, paranoyası ve güvensiz anlatıcı havası öyle iyi aktarılmış ki, okurken ben de onunla birlikte şüpheye düştüm.
Kime güveneceğimi asla bilemedim. Bir ara “kesin bu suçlu” dedim ama her seferinde yanıldım.
Evet, yer yer tekrar hissi vardı ve Chloe’nin sürekli şüphe hâli biraz yordu. Ama bu durum aslında karakterin psikolojisini yansıttığı için gerçekçi geldi.
Final kısmı ise tahmin edilebilir olsa da tatmin ediciydi; büyük bir sürpriz olmasa da gerilimi sonuna kadar taşıdı.
Sonuçta Karanlıktaki Kıvılcım, benim için yalnızca bir gerilim romanı değil; aynı zamanda travmalarla yüzleşmenin, geçmişin gölgesinden kurtulmaya çalışmanın sembolik bir anlatısı oldu.
Bazı karanlıklar asla uyumaz; bazen bir ateş böceğinin kıvılcımı gibi, hiç ummadığın anda aydınlanıverir.
Sıfır beklenti ile okuduğum bir romandı. Hatta sıkılacağımı düşünüyordum ama yanıldım yine. Yazım dili ağır değil ama hafif de değil, başlangıç fantastikleri içinde yer almaz. Yazar, Violet’in fiziksel ve psikolojik gelişimini gerçekçi bir şekilde işlemiş bu yönünü sevdim çünkü bir anda güçlenip yenilmez olan karakterler klişe gelmeye başlamıştı. Kitabın sonu beni dehşete düşürdü. İkinci kitabı okumam lazım!
Millie ve Enzo’yu önceki kitaptan tanıyoruz. Bu kez ikili, yıllarca hayalini kurdukları eve kavuşup yeni bir başlangıç yapmaya çalışıyor. İlk bakışta her şey yolunda gibi görünse de taşındıkları mahalledeki bazı insanlar ve yaşanan tuhaf olaylar, bu huzurlu hayatın sandıkları kadar güvenli olmayabileceğini düşündürüyor.
Freida McFadden’ın kalemini seviyorsanız bu kitapta da alıştığınız akıcılığı buluyorsunuz. Bölümler kısa olduğu için hikâye çok rahat ilerliyor. Özellikle sonlara doğru tempo yükseliyor ve olaylar peş peşe gelmeye başlıyor.
Serinin önceki kitaplarını okuduğum için Millie’yi yeniden okumak benim için ayrıca keyifliydi. Onun yaşadıklarını bildiğiniz için bu kez karşılaştığı olaylara da farklı bir gözle bakıyorsunuz. Kitap boyunca sürekli bir şeylerden şüphelendim, farklı ihtimaller düşündüm ama bazı noktalarda yine yanıldım.
Psikolojik gerilim sevenlerin ve seriyi takip edenlerin keyifle okuyabileceği, merak unsurunu son sayfalara kadar koruyan sürükleyici bir devam kitabı olmuş. Önerilir.
