İnsanlar birbirlerini tanımanın ne kadar güç olduğunu bildikleri için bu zahmetli işe teşebbüs etmektense, körler gibi rastgele dolaşmayı ve ancak çarpıştıkça birbirlerinin mevcudiyetinden haberdar olmayı tercih ediyorlar.
Hiçbir şeyin daha iyiye gitmeyeceğini biliyorduk, üstelik zorlukların tümünü yalnız başımıza yaşamaya mecburduk, gerçekliği inkar etmenin geçici tesellisine sığınmak işimize geliyordu.
İlk kez biri kendinden bahsetmek için konuşmuyordu benimle. Buna o kadar alışkındım ki birine ufacık kendimden söz etsem, hemen sohbetin onun dünyasına dönmesine o kadar alışkındım ki kimse gerçekten dinlememişti beni; herkes konuşmak için kendi sırasının gelmesini bekliyordu.