“Yeri gelir aşırı duygusallaşıp yas tutarsınız, yeri gelir pekâlâ hiçbir şey hissetmemeyi becerirsiniz. Etrafınızda acı içinde kıvranan insanlar olduğunu görüyorsanız veya insanlara acı çektirebilecek bir pozisyonda bulunuyorsanız ve angajman kurallarını dikkate almanız gerekiyorsa, duygularınızı kontrol altında tutmak zorundasınız.” Jarrett
Gerçeği bilirseniz, yani sevmenin bedelinin eninde sonunda yas tutmak olduğunu bilseniz kimseyi sevemezsiniz. Asla bu tuzağa düşmezsiniz. Ama bir kere düştüğünüzde -aklınıza, mantığınıza rağmen birini ya da bir şeyi sevdiğinizde- bırakmak istemezsiniz.
Sayfa 186 - Kairos Yayınları
Hayata Açılan Bilgelik Kapısı
“Bir Ömür Nasıl Yaşanır”, yalnızca bir yaşam rehberi değil, aynı zamanda insanın kendisini ve dünyayı anlamasına yardımcı olan güçlü bir düşünce yolculuğu. Kitabı okurken en çok dikkatimi çeken şey, İlber Ortaylı’nın hayatı belli kalıplara sıkıştırmadan, insanın kendi potansiyelini keşfetmesine yönelik yaptığı samimi yönlendirmeler oldu. Eğitimden seyahate, kitaplardan dostluklara kadar birçok konuda verdiği örnekler, teorik tavsiyelerden çok yaşanmış tecrübelerin süzgecinden geçmiş fikirler gibi hissettiriyor. Özellikle merak duygusunun insan hayatındaki yerini vurgulaması, öğrenmenin okul sıralarıyla sınırlı olmadığını hatırlatıyor. Kitap boyunca başarılı bir hayatın sadece meslek sahibi olmakla değil, kültürel birikim kazanmakla, dünyayı tanımakla ve farklı bakış açılarına açık olmakla mümkün olduğu düşüncesi öne çıkıyor. Yazarın zaman zaman sert ama dürüst sayılabilecek eleştirileri, okuyucuyu rahatsız etmekten çok düşünmeye sevk ediyor. En etkileyici yönlerinden biri ise hayatın değerini büyük başarılar üzerinden değil, sürekli gelişim ve öğrenme arzusu üzerinden tanımlaması. Bu nedenle kitap, belirli bir yaş grubuna değil, hayatını daha bilinçli yaşamak isteyen herkese hitap ediyor. Sayfalar ilerledikçe yalnızca yeni bilgiler edinmekle kalmıyor, aynı zamanda kendi yaşam tercihlerini de sorgulamaya başlıyorsun. Bitirdiğimde bende bıraktığı en güçlü his, insanın kendisine yapabileceği en büyük yatırımın merakını canlı tutmak ve öğrenmekten vazgeçmemek olduğu düşüncesiydi.
Denge Arayışı ama pek bulamayışDuygu ve Düşünce
Kendimi az çok bildim bileli pek dengem yoktu ama genelde aşırılık vardı. Ve bu ne olursa olsun. (: Üzülmek, sevinmek, umut, karamsarlık vs. hep en uçlarındaydım. Bir sınırdan sonrasında ise yine az
Insanların bazen de yas tutmak için evlerinden kilometrelerce uzağa seyahat ettikleri gelmez hiç aklımıza.
