Ben kendimi parlak zırhına bürünmüş antik bir roman kahramanına benzetiyordum; dünyayı dolaşarak binlerce mucizevi iş başardıktan sonra, otlağını terk etmemiş yoksul ve zayıf, ama olağanüstü bir cesaretle korkunç hayvanları çıplak elleriyle idare eden bir çobanla karşılaştım
Yargıç hüzünlü bir sesle, “benim yaşımda…” dedi. “Sizin anladığınız anlamda heyecanlara yer yok delikanlı”
Anthony sırıttı
“Yasalara göre yaşamak insanı bunaltır! Ben suçtan yanayım. Şerefe”
İnanın yalnızca en güzel şeyleri söyleyeceğim sizinle ve burada yaşadıklarımızla ilgili!
Kalanların da bir beklentisi olmalı gelecekten.
Yaşlanıp her şeyi ve herkesi kaybederken..