Fakat kime söylemeli,
Nehir merhametsiz ağaçlar hissiz ,
bulutların arasından sıyrılıp ışığını kurtarmaya çalışan ay kayıtsız, ruhu ‘haydi’ dedikçe vücudu derin sessizliğe gömülüyordu.
Dünyayı bize büyük gösteren bizim küçüklüğümüzdür. Hırsımız, sabırsızlığımız, bencilliğimiz önce bu yüzden küçülüyor, sonra da dünyayı çok büyük görüyoruz.
Birinin ölümünden sonra ortalığa bir şaşkınlık yayılır gibi olur; hiçliğin böyle birdenbire çıkagelmesini anlamak, ona boyun bükerek inanmak çok güçtür çünkü.