Ann Quin Yorumları ve İncelemeleri
Ann Quin yorumları ve incelemelerini, Ann Quin kitabı hakkındaki okur görüşlerini , Ann Quin puanlarını 1000Kitap'ta bulabilirsiniz.NON OMNIS MORIAREdebiyat & Roman
Puan vermedi·168 syf.·
2023 292. kitabı
Foucault iktidarı tanımlarken “biyo-iktidar” kavramını ortaya atar. Bu kavram Hobbes’un “leviathan”nından biraz daha farklı ve daha geniş bir düzleme yayılmıştır. Hobbes’un mülkiyetçi iktidar figürüne ya da canavarına karşı Foucault’un biyo-iktidarı daha olumlu bir şekilde hayatın her yerine nüfuz eden bir olgudur. Biyo-iktidar sizi iki şekilde elinde tutar: İnsan bedenini, geliştirilen iktidar teknikleriyle disipline ederek, yeteneklerini geliştirerek, denetim mekanizmalarıyla iktidarın ihtiyaçlarına cevap verecek şekilde uysal ve verimli kılar. Yani disiplinize eder ve uyumlu bir birey kılar. Klasik tüm kontrolü elinde bulunduran leviathanın görünen baskıcı, yargılayıcı, cezalandırıcı iktidarının karşısında; görünmeyen, olumlu, kuralları dayatmaktan çok bu kuralları benimsetip içselleştirmenizi sağlayan bir yol izler. Bu bakımdan baktığımızda leviathana karşı çıkmamız daha kolay görünür. Öte yandan Freud “Dosteyevski ve Baba katli” ünlü yazısında. “Bir ayartıya kendini kaptırdıktan sonra değil, ayartı daha içte kıpırdanmaya başlar başlamaz ona tepki gösterip karşı koyabilen kişi ahlaklıdır yalnız. Vakit vakit ahlakdışı eylemlere girişip sonradan pişmanlık duyarak, pek yüce ahlak kurallarını kendine amaç edinen ve davranışlarını bu kurallara uydurmaya çalışanlar, işin pek kolayına kaçmakla suçlanacak kişilerdir” der. Psikanalizin babası sayılacak Freud’a göre kişinin bağımsızlığı öncelikle babasını öldürmesi ile başlayabilecek bir süreçtir. Freud’a göre babasını öldürmeyen hiç kimse büyüyemez. Bakılacak olursa doğumdan itibaren oluşturduğumuz benlik algısı ötekine göredir. Figürlerden en önemlisi anne id ve egoyu temsil ederken baba figürü süperegoyu yani iktidarı temsil eder. Foucault’un biyo-iktidarı bu anlamda baba figürü üzerinden daha çok okunabilir. Baba annenin
Puan vermedi·176 syf.··
Beğendi
·2024 53. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 09 Mayıs 2024 00:00
Ann Quin otuz yedi yaşında ın*har ediyor ve yayımlanmış dört kitap bırakıyor ardında. Yayımlanmamış notlarından bir kitap da derlenmiş. B. S. Johnson ve Alan Burns’la birlikte deneysel yazarlar grubundaymış. Bu grupu pek sevdim Umarım gruptaki diğer yazarların da kitapları çevrilir.
Üç, üç kişinin ilişkileri çerçevesinde dönen bir hikaye. Evli bir çiftin yanında kalan S. adlı bir kadın i*har etmiş ve çift bu olayı anlamaya çalışıyor. Polisiye gibi değil, iki insanın arasında geçen günlük iletişimlerle anlamlandırma. Günlüklere, ses kayıtlarına da yer veriliyor. Evli çift ve bir kedi, karakterlerin umutsuz hatta bezgin denebilecek ruh halleri, vandalizm gibi detaylar bana Paula Fox’un Umutsuz Karakterler’ini çağrıştırdı. Yayımlanma tarihlerine baktım Üç daha önce yayımlanmış, bir yıl arayla. Bağlantıladığım kitaplardan bahsetmeyi seviyorum ama bazen özgünlüklerine gölge düşüyormuş gibi geliyor, düşmesin lütfen:)
Üç’de anlatıcının sesi ve karakterlerin diyalogları içiçe geçmiş. İkinci görsele örnek ekledim. Bu bölümlerde eylemler detaylı ve kısa anlatılıyor. Senaryo ya da oyun metni gibiydi yer yer, ve Marguerite Duras’ı anımsattı. Bazı bölümler ise sanrının eşiğinde yazılmış gibi, Beckettvari sayıklamalı bir üslup. Üçüncü görsele örnek ekledim. En çok bu bölümleri sevdim
İşte böyle, ilk defa Ann Quin okurken hem çok keyif aldım hem sevdiğim kitapları-yazarları anımsadım. Bıraktığı muğlaklıkla da zihnimde dönmeye devam ediyor Üç. En başta dönen bir hikaye demiştim zaten:) Berg’i de sipariş verdim, birazdan teslim edilir. Herkesin seveceği bir kitap diyemiyorum ama üslup meraklıları sever…
@asli_anar çevirisi de nefis
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yaratmak istiyorsam önce yok etmeliyim...·168 syf.·Edebiyat
8/10
2025 3. kitabı
~~~Trajik kader algısı her insanın tabiatında vardır, ama ben kadere meydan okuyorum, her eylemden, her sahneden yalnız ben sorumluyum; hiçliğimin içinde düşünceyi yaratırım, hayal ettiğim şeyi görürüm ve eylemlerimin tamamı bir tek bundan çıkar~~~
Adını Greb olarak değiştiren Berg adında bir adam, babasını öldürmeyi planlayarak bir sahil kasabasına gelir... diyerek başlayan kitap, 
Ann Quin in 
Samuel Beckett kurgularıyla karşılaştırılan ilk romanıdır, Samuel Beckett olunca kitabın nasıl olabileceğini tahmin edebilirsiniz sanırım :))) ben bu tarzı seviyorum olay örgüsünden ziyade duygu katmanları, düşünce ilerleyişi, beni daha çok etkiliyor kitaplarda. Sert bi sahil kasabası fonunda, üç karakteri içeren absürt ve vahşi bir olay örgüsü gelişir - Berg, babası ve ortak metresi. Adını Greb olarak değiştiren Berg adında bir adam, babasını öldürmeyi planlayarak bir sahil kasabasına gelir... Berg, babasını öldürme girişiminde bulunurken babasının hatalı cinsel tercihlerinin neredeyse kurbanı olur ve bir grup serseri tarafından amansızca alay konusu olur. Rahatsız edici ve zaman zaman şaşırtıcı derecede absürtlükleri olan Berg, bu üç karakterin şiddet sarmalında birbirlerinin etrafında dönerken yaşadıkları karşılıklı ilişkileri anlatır.
Otobiyografik öğeler de taşıyan Berg yer yer gülümsetse de düşündürücü tarafı ağır basan bı kitap. Suç unsuru ve riskler, hayal gücümüz ve olaylar, aidiyet, köklerimiz ya da aslında ne kadar köksüz olmamız, inancını yitirmiş tüketici toplum içinde insan halleri, yaşadığımız her olay içinde çok yönlü düşünme durumları, kader algısı... Tüm bu konular ve daha fazlası bulunan kitabı ben çok severek okudum, 37 yaşında intihar eden yazarın kendi hayatı da düşünülürse kitap çok daha anlamlı olacaktır...
~~~Ama ben hiç kimseye ait değilim, dolayısıyla
Ann Quin in Samuel Beckett kurgularıyla karşılaştırılan ilk romanıdır, Samuel Beckett olunca kitabın nasıl olabileceğini tahmin edebilirsiniz sanırım :))) ben bu tarzı seviyorum olay örgüsünden ziyade duygu katmanları, düşünce ilerleyişi, beni daha çok etkiliyor kitaplarda. Sert bi sahil kasabası fonunda, üç karakteri içeren absürt ve vahşi bir olay örgüsü gelişir - Berg, babası ve ortak metresi. Adını Greb olarak değiştiren Berg adında bir adam, babasını öldürmeyi planlayarak bir sahil kasabasına gelir... Berg, babasını öldürme girişiminde bulunurken babasının hatalı cinsel tercihlerinin neredeyse kurbanı olur ve bir grup serseri tarafından amansızca alay konusu olur. Rahatsız edici ve zaman zaman şaşırtıcı derecede absürtlükleri olan Berg, bu üç karakterin şiddet sarmalında birbirlerinin etrafında dönerken yaşadıkları karşılıklı ilişkileri anlatır.
Otobiyografik öğeler de taşıyan Berg yer yer gülümsetse de düşündürücü tarafı ağır basan bı kitap. Suç unsuru ve riskler, hayal gücümüz ve olaylar, aidiyet, köklerimiz ya da aslında ne kadar köksüz olmamız, inancını yitirmiş tüketici toplum içinde insan halleri, yaşadığımız her olay içinde çok yönlü düşünme durumları, kader algısı... Tüm bu konular ve daha fazlası bulunan kitabı ben çok severek okudum, 37 yaşında intihar eden yazarın kendi hayatı da düşünülürse kitap çok daha anlamlı olacaktır...
~~~Ama ben hiç kimseye ait değilim, dolayısıyla
Karışık.
Karmaşık hatta, sakin kafa gerektiriyor.
Ama bir o kadar da içine çekip yeniden itiyor #berg ya da Greb.
Yirmi sekiz yıl önce terk eden babasını arıyor Berg. Küçük bir sahil kasabasında buluyor onu ve peşine düşüyor.
Değişken ruh hallerinin yansıttığı karamsar tablo okuyanı ele geçiriyor. Ufacık bir anda ışınlanıp kiralık odada babasının sevgilisiyle çay içerken buluyorsun kendini, ardından başına bela olan kilimi (?) nasıl yok edeceğini düşünüyorsun Berg’le birlikte.
Annesinin göz bebeği Berg, babasız büyümüş olmanın çarkları arasında sıkışmış, seni de sıkıştırıyor; onun yalnızlığına, terk edilmişliğine ortak olmuş sürükleniyorsun.
O histerik duygular içine işliyor.
“Berg” #annquin ‘in otobiyografik izler taşıyan kitabıymış. Filme de uyarlanmış.
Şiddetle #tavsiye diyemem, ama başlanıldığı an elden bırakılmayan bir eser #berg
Puan vermedi·176 syf.·
2024 614. kitabı
Çocukluğu babanın yokluğunda, bekâr annesiyle geçen ve hayatı boyunca ruhsal sorunlarla boğuşan Ann Quin'den izler taşıyan roman,
Hayatındaki
Eksikliğibır türlü dolduramamış, yazılarının ruhunun izlerini tasıyor. Eksık anlmsız boşve sonda bu minval üzere gelmiş
. Anlmsızca karısık yorucu bir kıtap yazarın ruh durumunu yansıtıyor, zamn kaybı her kıtap okunmamalı hande bunu unutma bu aralar
Bunu çok yapıyorsun kıtap şeçkilerine dıkkat et
"“Genç bir kadın, sallantıdaki evliliklerini sürdüren Ruth ve Leonard’la birlikte yaşamaya başlar.
Kitapta yalnızca S diye anılan bu genç kadın bir gün intihar eder ve çift, onun geride bıraktığı günlükler, ses kayıtları ve görüntülerle meşgul olur ama yapbozun parçaları bir türlü birbirine uymaz.
”""Quin; Üç’te kimi zaman noktalama işaretlerinden feragat ederek, kimi zaman günlük sayfaları veya ses kayıtları dökümleri iliştirerek metni eğip büküyor ve kendi kalıbına sokuyor. Bunun sonucunda Virgina Woolf’un iç dünyasına, Anna Kavan’ın karanlığına, Fransa’daki Yeni Roman’ın tavrına, Samuel Beckett’in “sayıklama”larına olan edebi yakınlıkların hemen fark edilebileceği ama özgünlüğünü alabildiğine koruyan bir roman ortaya çıkarıyor."
"1973’te, otuz yedi yaşında, tıpkı roman kahramanı gibi hayatına son veren Ann Quin’in sağlığında yayımlanan dört kitabından biri olan Üç, Aslı Anar’ın çevirisiyle Everest Yayınları’ndan çıktı..
Zamn kaybı bır kıtabı da gerıde bıraktık
"
Selam.
Ann Quin zihnimi allak bullak etti. Kitapta üç karakter var ama sanki hepsi ayrı ayrı ele alınsa 3 ciltlik kitap çıkarmışçasına karmaşık ve kapalıydı. Berg kitabı da karanlıktı ama bu kitap daha da karanlık ve anlaşılmaz geldi bana. Hatta 176 sayfalık kitap 576 sayfalık gibi geldi desem abartmış olmam sanırım. Son sayfaları akıcıydı ve taşları yerine oturtan cinstendi ama ne bileyim tatmin etmedi beni hiçbir açıdan. Başka kitabı çevrilirse okumam, vedalaştık ablamızla.
Kitapla kalın.