Brom Yorumları ve İncelemeleri
Brom yorumları ve incelemelerini, Brom kitabı hakkındaki okur görüşlerini , Brom puanlarını 1000Kitap'ta bulabilirsiniz.“Bütün çocuklar büyür, biri hariç.”
Peter Pan’ı okumayan yoktur aranızda. Yıllarca toplum tarafından “çocuk kitabı” olarak dayatılan ama içerisinde var olan unsurlarla bu kanının tamamen yanlış olduğunu ortaya koyan, yazarın hayatından kesitler içeren ve dünyanın dört bir yanında perdelenen, yazıya dökülen ve çizilen bir başyapıttır.
Bu kitapta da ülkeler farklı, karakterler farklı, konular farklı ama Peter hep aynı… Düşünceli, vefalı ve azıcık da psikopat.
Kitap sadece bir konunun anlatılmasıyla yazılmamış. Kitapta verilmek istenen bir sürü mesaj var.
Peter bu kitapta ihmalsiz ailelere maruz kalan, uyuşturucu bataklığına düşmekten korkan, toplum tarafından ezilen ve kabul görmeyen çocukları rızalarını alarak Avalon’a götürüyor. Çocukların hayata yeniden dönmesini, çocukluklarını kendilerinden utanmadan yaşamalarını sağlıyor. Peter’in Avalon’da “şeytanlar” adını verdiği ve eğittiği çocukları bulunuyor. Daha fazla anlatsam spoiler a girecek çünkü ben her okuduğum sahnede “ne?” olmuştum. Kitabın konusu çok farklı şekilleniyor.
Kitabın değindiği diğer mesajlardan birisi de ortaçağda cadıların din adamları tarafından lanetlenmesi, varlıklarının bela getirdiğine inanılması ve işkencelere maruz bırakılması. Geçmişte yaşanan ve tarihin tozlu sayfalarına karışan bu olayları yazar kitabında anlatarak farkındalık yaratmış.
Kitaptaki yan karakterler de rastgele kurgulanmamışlar. Yazar Galler mitolojisini araştırıp, öyküsüne en uygun karakterleri seçip biçimlendirmiş. Yazarın, kitabı 
Peter Pan ın etrafında tamamlamış olduğunu düşünebilirsiniz ama kendisinin notlarda da söylediği gibi: Bu evren detaylıca düşünülmüş ve son derece özgün.
Kitabı okurken kaç kez kalbim durdu bilmiyorum. Yazar resmen sağ gösterip sol vuruyor ve tam karakterlerin yasını tutacakken canlanıyorlar falan filan, nasıl olduğunu siz de
Peter Pan ın etrafında tamamlamış olduğunu düşünebilirsiniz ama kendisinin notlarda da söylediği gibi: Bu evren detaylıca düşünülmüş ve son derece özgün.
Kitabı okurken kaç kez kalbim durdu bilmiyorum. Yazar resmen sağ gösterip sol vuruyor ve tam karakterlerin yasını tutacakken canlanıyorlar falan filan, nasıl olduğunu siz dekaranlık bir peter pan hikayesi1000Kitap
Selamm dostlarım. Her şey yolunda mı? Herkes hayatında bir kere de olsa Peter Pan ile ilgili masalları duymuştur. Peki ya Peter Pan kötü bir karakter mi, diye düşündünüz mü? İşte bu kitap tam olarak onun karanlık tarafını anlatıyor. Normalde önce konu anlatıyorum ama bu sefer önce içeriğinden başlamak istiyorum çünkü kitap ne kadar güzel olsa da tetikleyici unsurlarla dolu…
ᯓİçerik: KESİNLİKLE YETİŞKİN İÇERİKLİ +18 İçinde smut yok ama çocuk istismarı, madde kullanımı ve şiddet gibi tetikleyici unsurlar var!
ᯓKonu: Peter Pan gülümsemesi buluşacı ve oyun oynamayı seven büyümemiş bir çocuk. Eğer ona güvenirsen, seni sihirin olduğu büyülü bir diyara götürecek. Peter bir amaç uğruna çocukları kaçırırken “Şeytanlar” adını koyduğu bir birlik oluşturur. Manipüle edilen çocuklar kaptana karşı savaşırken Peter’in de gerçek karanlık yüzü ortaya çıkar. Bu diyarda neler olacak?
ᯓİnceleme: Dostlarrr, dostlar, ben ilk defa bir kitaptan hem rahatsız olup hem de çok beğendim. Ben kitabın yavaş okunması gerektiğini düşünüyorum ama tabi tercih meselesi. Öncelikle en sevdiğim şey her zaman farklı karakterin ilahi bakış açısıyla okumamız oldu ve Peter’in geçmişini okurken düşüncelere dalmamızı çok sevdim. Nedense bana daha gerçekçi hissettirdi.
Açık ara en sevdiğim karakter de Nick oldu. Nick diğer çocuklardan daha farklı; yani şöyle: Peter diğer çocukları çok kolay manipüle ederken Nick kolayca etkilenmiyor. İçinde bir savaş veriyor, yani ama maalesef orada bulunduğu sürece, içinde peri sihir karıştığı için duygu değişimleri yaşıyor. Nick birine zarar vermek isterken düşüncesi ile annesine olan özlemi bir çatışma içinde. Bunları okumak ise beni etkiledi gerçekten. Özellikle Leydi ile aralarında geçen sahneden sonra…
Yazar sanki sahneleri yazarken (özellikle cinayet sahneleri) :) şu
Reklam
Peter Pan'ın Karanlık Yüzü1000Kitap
Öncelikle ben eski masalları seven bir insanım ve Peter Pan’a da bayılırım. Hatta küçükken onun filmini izledikten sonra uzun yıllar boyunca gözlerimle pencereleri yoklayarak Peter’in benim için gelmesini bekledim ve birlikte Var Olmayan Ülke’ye uçmanın hayalini kurdum. Gerçekten güzel günlerdi...
Masallardan daha da çok sevdiğim bir şey varsa o da hikâyelerin farklı ya da karanlık versiyonlarını okumaktır. Şahsen benim zevkime onlar daha çok uyuyor; tatlı halleri küçüklüğüme kalabilir.
Brom ’un kaleminden çıkan ve Peter Pan 'ın karanlık bir versiyonu 
Çocuk Hırsızı en basit tabirle rahatsız ediciydi. Evet, güzel ve fazlasıyla da fantastik bir hikâyeydi ama çok rahatsız edici olduğu da bir gerçek. Dünyanın karanlık tarafı o kadar çok yüzümüze vuruluyor, o kadar fazla berbat olay ve ölüm okuyoruz ki, kaç kez kitabı bırakıp kaçmak istediğimi bir ben biliyorum bir de Allah. Yanlış anlaşılmasın, hikâye kötü falan değil; sadece çok fazla şiddet, cinayet, ölüm, işkence ve benzeri olumsuz öğe içeriyor. Büyük bir insanı bile rahatsız edip moralini yerlerde süründürecek cinsten şeyler hem de.
Bu arada itiraf etmeliyim ki buradaki Peter bir efsaneydi — ama kötü olanlarından. Ne yalan söyleyeyim, yine de tüm o hayallerimin aksine eğer beni almak için Brom’un Peter’ı gelecekse, hiç gelmesin daha iyi. Onun için ya da o Modron karısı için gidip de boşu boşuna ölemem valla.
Hikâyede Peter Pan, bildiğiniz gibi insan dünyasına gelip çocukları kaçırıyor (daha doğrusu kendiyle birlikte gelmeleri için kandırıyor diyelim) ve onları acayip bir adaya götürüyor. Tabii amacı evini kurtarabilmek ve bunun için de çocuklar ona yardımcı olacak. Nedenini ve nasılını sormayın, okuyun.
Bizim Nick diye bir ana karakterimiz var; işte o da yaşadığı yerde başından büyük işlere kalkışıp tam da
Brom ’un kaleminden çıkan ve Peter Pan 'ın karanlık bir versiyonu Çocuk Hırsızı en basit tabirle rahatsız ediciydi. Evet, güzel ve fazlasıyla da fantastik bir hikâyeydi ama çok rahatsız edici olduğu da bir gerçek. Dünyanın karanlık tarafı o kadar çok yüzümüze vuruluyor, o kadar fazla berbat olay ve ölüm okuyoruz ki, kaç kez kitabı bırakıp kaçmak istediğimi bir ben biliyorum bir de Allah. Yanlış anlaşılmasın, hikâye kötü falan değil; sadece çok fazla şiddet, cinayet, ölüm, işkence ve benzeri olumsuz öğe içeriyor. Büyük bir insanı bile rahatsız edip moralini yerlerde süründürecek cinsten şeyler hem de.
Bu arada itiraf etmeliyim ki buradaki Peter bir efsaneydi — ama kötü olanlarından. Ne yalan söyleyeyim, yine de tüm o hayallerimin aksine eğer beni almak için Brom’un Peter’ı gelecekse, hiç gelmesin daha iyi. Onun için ya da o Modron karısı için gidip de boşu boşuna ölemem valla.
Hikâyede Peter Pan, bildiğiniz gibi insan dünyasına gelip çocukları kaçırıyor (daha doğrusu kendiyle birlikte gelmeleri için kandırıyor diyelim) ve onları acayip bir adaya götürüyor. Tabii amacı evini kurtarabilmek ve bunun için de çocuklar ona yardımcı olacak. Nedenini ve nasılını sormayın, okuyun.
Bizim Nick diye bir ana karakterimiz var; işte o da yaşadığı yerde başından büyük işlere kalkışıp tam daGüzeldi
Kitabın konusunu, karakterlerini ya da olaylarını anlatmaya girmeyeceğim; zira bu konuda pek çok inceleme mevcut. Benim değerlendirmem, bu eseri okumanın bireye ne tür katkılar sağlayacağına dair kısa ve öz bir bakış sunacak.
Kitabın konusunun temel amacı, "haklılık" kavramının ne kadar göreceli olduğunu ve insanın hangi hikâyeye odaklanırsa ona sempati duyduğunu göstermek üzere kuruludur.
Aslanın perspektifi ile geyiğin perspektifi buna çok güzel bir örnek olduğunu düşünüyorum.
Öylesine bir günde can sıkıntısıyla belgesel izlediğimizi ve bir aslan ile geyiğin yaşamını konu aldığını hayal edelim.
Aslanın açlığını, yavrularını besleme çabasını ve günlerce süren başarısız av girişimlerini anlatarak başlarsa; aslan bir geyiği yakalayıp öldürdüğünde onun adına sevinir, bunu bir "hayatta kalma başarısı" olarak görürüz.
Diğer yandan, eğer geyiğin masumiyeti, yavrularıyla olan bağı ve doğadaki huzurlu yaşamı üzerine kurulursa; aslan onu avladığında büyük bir üzüntü duyar, aslanı "zalim" olarak görürüz.
Evet, hayat böyledir işte; doğrular ve gerçekler görecelidir. Hayatta birçok kez fikirlerimizin değiştiğini, rüzgârdaki bir sandal gibi bir oraya bir buraya savrulup durduğumuzu göreceğiz, istesek de istemesek de. Hayat, sabit ve sert fikirleri kırmak üzerinde zalim bir ustadır. Okuduğunuz için teşekkür ederim, sağlıcakla kalınız.
Karanlığın ve Dehşetin "Peter" TonuEdebiyat
Çocuk Hırsızı'nı 
fazi ile birlikte okuduk, çok keyif aldığım bir karanlık fantastik roman oldu.
Peter Pan ilk olarak 1904 yılında tiyatro oyunu olarak sahnelendi, daha sonra 1911 yılında kitabı çıkarken, son olarak beyazperdeye uyarlandı. Brom, kitabın sonunda Peter Pan öyküsünün karanlık bir temaya “Çocuk Hırsızına” nasıl büründüğünü, kısacası kitaptaki dehşetin nasıl doğduğunu anlatıyor. Bunu yaparken de aslında şunu söylüyor, Pan’ın Varolmayan Ülke yani Neverland’ta ki oyun sevdasını dikkatle incelediğini, ölümleri ve onun bu ölümlere karşı kayıtsızlığını gördüm diyor ve devam ediyor, incelediğim ilk Pan kitaplarında bu karanlığı hissettim ve şaşırdım diyor. Kitabın yazılma aşamasının ana öyküsü olarak gördüğü karanlığı söylüyor.
Çocuk Hırsızı fantastik bir romandan ziyade insanlığın geçmişinden bugüne kadar süregelen dehşetin, açgözlülüğün, yıkımın, yağmanın, istilanın birer örneği gibi. Özellikle bağnazlığın din üzerinden işlenmesi, ortaçağda cadı diye yakılan insanların romanda Rahip tarafından benzer işkencelere maruz bırakılması, romanın gerçekliğini bir kez daha önümüze seriyor.
Peter bu hikâyede bir fark yaratıyor, çocukları ezenleri eziyor ve ezilenleri kendi diyarına getirip bir şans veriyor. Dünyada bulamadıkları kimliklerini bulmalarını sağlıyor. Elbette her şeyin bir bedeli vardır, tıpkı Peter’ın peşine takılmak gibi. Avalon’a gelen çocuklar - ya da kandırılıp- Peter’ın peşine takılan çocuklar Leydi’nin birer neferi olmaları için yetiştiriliyor. Kitabın giriş kısmında bizi karşılayan acımasızlık ve kan tüm hikaye boyunca devam ediyor.
Bir seçenek sunuyor Peter, kendi deyimiyle oyun oynamak istiyor, seni o zorlamıyor, seni zorlayan kendi hayatın, tecavüze uğraman, dayak yemen, hor görülmen, pisliğe batman, sokakta yaşaman,
fazi ile birlikte okuduk, çok keyif aldığım bir karanlık fantastik roman oldu.
Peter Pan ilk olarak 1904 yılında tiyatro oyunu olarak sahnelendi, daha sonra 1911 yılında kitabı çıkarken, son olarak beyazperdeye uyarlandı. Brom, kitabın sonunda Peter Pan öyküsünün karanlık bir temaya “Çocuk Hırsızına” nasıl büründüğünü, kısacası kitaptaki dehşetin nasıl doğduğunu anlatıyor. Bunu yaparken de aslında şunu söylüyor, Pan’ın Varolmayan Ülke yani Neverland’ta ki oyun sevdasını dikkatle incelediğini, ölümleri ve onun bu ölümlere karşı kayıtsızlığını gördüm diyor ve devam ediyor, incelediğim ilk Pan kitaplarında bu karanlığı hissettim ve şaşırdım diyor. Kitabın yazılma aşamasının ana öyküsü olarak gördüğü karanlığı söylüyor.
Çocuk Hırsızı fantastik bir romandan ziyade insanlığın geçmişinden bugüne kadar süregelen dehşetin, açgözlülüğün, yıkımın, yağmanın, istilanın birer örneği gibi. Özellikle bağnazlığın din üzerinden işlenmesi, ortaçağda cadı diye yakılan insanların romanda Rahip tarafından benzer işkencelere maruz bırakılması, romanın gerçekliğini bir kez daha önümüze seriyor.
Peter bu hikâyede bir fark yaratıyor, çocukları ezenleri eziyor ve ezilenleri kendi diyarına getirip bir şans veriyor. Dünyada bulamadıkları kimliklerini bulmalarını sağlıyor. Elbette her şeyin bir bedeli vardır, tıpkı Peter’ın peşine takılmak gibi. Avalon’a gelen çocuklar - ya da kandırılıp- Peter’ın peşine takılan çocuklar Leydi’nin birer neferi olmaları için yetiştiriliyor. Kitabın giriş kısmında bizi karşılayan acımasızlık ve kan tüm hikaye boyunca devam ediyor.
Bir seçenek sunuyor Peter, kendi deyimiyle oyun oynamak istiyor, seni o zorlamıyor, seni zorlayan kendi hayatın, tecavüze uğraman, dayak yemen, hor görülmen, pisliğe batman, sokakta yaşaman,Çocuk Hırsızı | Kitap YorumuEdebiyat
Herkese selam! Bir hafta civarı önce bitirdiğim ve pek beğenmediğim bir kitap yolculuğuydu bu. Peter Pan retelling kitabıyla karşınızdayım! Kitabın konusuna geçmeden önce kitabın çizimli bir kitap olduğunu söylemek isterim. Yazar Brom aynı zamanda çizer. Çizimler kitaba ayrı bir hava katmış. Çizimler kitaptan bile güzeldi hatta. Çizgi roman olmasını tercih ederim böyle bir konunun.
Bazı konular vardır, çizgi roman ya da anime/ film/ dizi şeklinde çok güzel durabilir fakat bir roman olduğunda pek ilgi çekici olmaz ya… Bunun konusu tam olarak böyle. İnsanda ‘keşke romandan başka bir şeyler’ olsaydı bakışı uyandırıyor çünkü roman olarak güzel durmamış.
"Peter çevik, cesur ve haylazdı… Ve tüm çocuklar gibi oyun oynamayı seviyordu, her ne kadar oyunları kanlı bitse de. Gözleri altın gibi parlayan Peter sana gülümsediğinde artık ömür boyu dostun olurdu ama çok da güvenilir bir dost sayılmazdı ve seni götürmeyi vadettiği yer Varolmayan Ülke değildi.
Eğer Peter onu kurtarmasaydı on dört yaşındaki Nick uyuşturucu satıcıları tarafından öldürülecekti. Şimdi bu karizmatik çocuk onu asla büyümeyecekleri; perilerin, canavarların ve sonsuz büyünün var olduğu gizli bir yere, maceraya davet ediyordu. Nick, Peter'ın peşinden bu yere gittiğinde onun “Şeytanlar” adını koyduğu, kayıp ve çalınmış çocuklardan oluşan vahşi kabilesiyle birlikte Kaptan ve askerlerine karşı savaşmayı öğrenecek ya da ölecekti. Çocuk Hırsızı Peter'ın karanlık geçmişi bu süreçte su yüzüne çıkacaktı."
Kitap maalesef elimde süründü: Tamı tamına iki hafta. Kitapta oluşturulan dünya güzeldi fakat dili bana akıcı gelmedi. Sürekli, sıklıkla sıkıldım ve bitirmek için kendimi zorladım. Benim gibi bir kitabı ararken özellikle bağlanabileceğiniz bir kitap arıyorsanız ve tarzlarımız uyuşuyorsa bu kitabı sevebileceğinizi
Reklam
Reklam