Evlilik bir diyalektiktir, aşkın (ve hakikatin) elde edildiğinin bir işareti olmaktan ziyade
katmer katmer açıldığı bir süreçtir. Bu evlilik kuramı, evliliği ilk aşkın sonu -bütün sürecin finali- addeden (örneğin romantik romancıların eserlerinde bulabileceğimiz) yaygın görüşün neredeyse zıddıdır. "Atlattıkları pek çok badireden sonra," der Vilhelm, "sonunda sevgililer birbirlerinin kollarına atılırlar, perde iner, kitap biter, ama okur bundan pek bir şey öğrenmez ...