fatma
@yazbitsin
Şu anda okuduğu kitaplar
Sartre'a göre "intihar dünyada var olmanın bir başka yoludur,"(4) çünkü kişi bir eylem olarak ölümü seçtiğinde kendi varlığının farkına vararak, varlığının tanımını hiçlikle yapar.
Reklam
Latince kökenli dillerde compassion şu anlama gelir: Başkaları acı çekerken insan hiçbir şey olmuyormuş gibi durup seyredemez, ya da yüreklerimiz acı çekenlerin yanındadır.
'Yapabileceği tüm hataları yapıp hiç ders almamak' diye bir şey olmasaydı ben icat ederdim.
Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini yok eden şeydi.
Kitabı okumaya başlamadan önce yorumlarına baktıysanız Kemal ve Füsun'un büyük aşkını okumayı bekliyor olabilirsiniz. Üzülerek söylüyorum aradığınız büyük aşk bu kitapta değil. Bana göre başlarda Kemal'in Füsun'a olan ilgisinin saplantıya dönüşmesinden ibaret. Sayfa sayısının fazla olması yanıltmasın beş dakika da özetlenebilecek bir konusu var, çok fazla detay verilerek anlatıldığı için uzun olmuş. Bir de içinde 1950-2000 yılları arası yaşanan hayatı, modernleşme çabasını, o yılların burjuva sınıfının yaşam tarzını bulabilirsiniz.
Kitap birinci tekil kişiyle yazıldığı için diğer karakterleri çok tanıyamıyoruz. O yüzden anlamlandıramadığım, eksik kalan birçok konu oldu. Açıkçası okurken hiç keyif alamadığım bir kitaptı.
Bir de kitaptan esinlenilerek sonradan bir müze oluşturuluyor. Gezmek isterseniz biletiniz kitabın içinde hazır, sizi bekliyor.
Reklam