Giriş Yap
Ümit Yaşar Oğuzcan
"Ne zaman şiir yazmak istediysem Seni yazdım,senden öteye gidemedim.."
Reklam
Ama yazı yazmak, boşuna kafamızı, ruhumuzu harcamak, hayallerimizi, düşüncelerimizi satmak, tabiatımızı zorlamak, durup dinlenmeden haraket içinde olmak, hep bir amaç peşinde koşmak...
İSTEDİM
Çok düşündüm ve bu gece sana bir şiir yazmak istedim, Açığa vurdum hislerimi ve sadece duygularımı izledim, Yirmi iki yıldır kendimi bütün dünyadan gizledim de Seni fark edince paramparça oldu savunma sistemim. Melek gibisin, dokunuşunla ruhum kanatlanır, Sensiz geçen geceye bu yürek nasıl katlanır, Yazdığım bu şiir seni çok güzel anlatır da Gören beyinler zanneder keramet sanattadır. Her şeye bedeldir gülüşün, o gözlerin inci tanesi, Seninle her anım heyecanlı, sanki tiyatro sahnesi, Senin mutluluğuna bağlı bu aciz ömrün vadesi, Dünya bir hastalık, sensin yaşamamın çaresi. Sana kendini anlatamam olsam alim, okusam binlerce kitap, Sırtımda bin bıçak yarası olsun, seni düşünürken olmam bitap, Gülüşünü hatırlatıyor duyduğum mutluluk içeren her hitap, Gözlerim olsa da kör, göreceğim tek şey senin ışığındır afitap. Avcuna cenneti sığdırmışsın, elini tutunca dolanıyor parmak, Cerrah gibi sakinim ama gözlerini görünce oluyorum ahmak, Hayal edemeyeceğim kadar güzelsin, zordur bazen inanmak, Güneş tutulsa ne olur? Ayın ışığı göz kamaştıracak kadar parlak.
1 yorumun tümünü gör
Nilgün Marmara
ve şimdi yollarında yaşamın çığlık tünelleri kazmak ve susmayı yazmak kalmıştır işaretleyenlere.
Reklam
Çok Sevmek
Bizi kandıran o şarkılar, o mavi gece O sıcaklığı beyaz ellerin, o ilk bakış Sebepsizliğin sebep olduğu şafak vakti O çok sevmek gecelerde o çaresiz aldanış. Uzayan saçlar, alnında avuçlarımızın İşte o, insanın bir yerde, aşka boyun eğmesi Kırılmak, bölünmek, o hep bütünlenmek O çok sevmek, tenin bir başka tene değmesi. Yanmak mı o eski çağlarda yanmak Kül olup savrulmak rüzgara karşı İlk kesilmişliği mağrur ellerimizin O çok sevmek, kanımızın o ilk akışı. İşte pınarlar, testiler, ırmaklar, çeşmeler Kanlı avuçlarla içmek aşkı kanmadan O kıyılarımızdaki denizin ilk coşkunluğu O çok sevmek büyütmek onu hep, orada o zaman Kazımak ulu ağaç gövdelerine adımızı Yazmak her şeyi bir bir kumların üstüne O her işkenceye mahkum olmuşluğumuz O çok sevmek, daha çok sevmek günden güne. Öyle delicesine, öyle korkunç, öyle çılgın O çok sevmek o yanardağ, o ateş, o yangın...
Ümit Yaşar Oğuzcan
2
1000
10bin öğeden 1 ile 15 arasındakiler gösteriliyor.
©2022 · 1000Kitap Web Uygulaması · 2.26.42