“Ben elimde kalem olmadan kitap okuyamam. Roman okurken bile elimde kalem vardır. Şiir okurken de vardır. Çünkü okurken kalemin yürümesi, insanın okuduğu şeye tam manasıyla odaklanması ve nüfuz etmesi demek.”
Herkes kendi özünü bulmak için yola çıkmakla mükellef. Bu yolda rastladığımız insanlar, arkadaşlarımız, dostlarımız, yoldaşlarımız olacak. Ve sonunda bilge adamın dediği gibi; -Yol mu, yolun sonu mu daha kıymetli, sorusuna en doğru cevabın “yol arkadaşı” olduğunu kavrayacağız.
Wirth’e göre: “ sosyal yönelişlerin dayandığı temel zayıflamışsa (yani herkes başka bir telden çalıyorsa, fertler arasında dayanışma kalmamışsa, değerler levhası altüst olmuşsa), toplum yapısı çözülmeye yüz tutar.”
Sana bir şey verildiği zaman bast halini yaşıyor ve seviniyorsan, mani olup verilmediği zaman da kabz olup sıkılıyorsan; bu durum hem çocukluğunun devam ettiğini hem de sadakat ve o ubudiyetten uzak olduğunu gösterir.