Duru
@yeisd
116 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Reklam
Yüreğim, göğsümde, sanki kafesinin içinde hapis kalmış bir kuş gibi çırpınırcasına atıyordu.
Ne diyordu, hepimizden yapılmış bir bulantı fotoğrafının altındaki dizeler: Herkesle bir olurum / kişiliksiz kalırım.* Kimsenin kendine ait bir zamanı yok. Kimsenin kendi acısı yok, anısı yok, rüyası yok, arzusu yok. Herkes koronun ortasında en yüksek sesi çıkarmak için çırpınıyor. Oraya nasıl geldiğini bilmiyor. Ordan nereye gideceğini bilmiyor. Kalabalıkla birlikte o da bağırıyor.
Sayfa 7 - *Edip Cansever
Reklam