"Bir insan dostunu kaybettiğinde diğer dostlarında bulur teselliyi, altınlarını kaybettiğinde bir süre durulur, hala sağlıklı ve hırslıysa bu talihsizliği kovar aklından. Ama kalbinin huzurunu kaybeden teselliyi nerede bulur, yerine ne koyabilir? Hangi akıl onu yönetebilir artık? Ölüm seni yokladığında acı çekersin. Ama günler ve geceler geçip gittiğinde, yaşamın hassas parmaklarının yumuşak dokunuşlarını tekrar hissettiğinde tekrar gülümser ve neşene kavuşursun."