Aysu
@yeni_
Zeus hayvanlara uzun bir ömür verirken insana da yirmi beş yıllık bir yaşam verince bütün canlılar Zeus'un bu kararı ardından homurdanmaya başlamıştı. İlk itiraz eden insan olmuş, yirmi beş yılı az bularak fazlasını talep etmişti. Örneğin tırtıl kendine biçilen zamanı uzun buluyor, bu kadar yıl boyunca sürünmek istemediğinden şikâyet ediyordu. Bunun üzerine Zeus, uzun yaşamak istemeyen hayvanların ömürlerini kısaltarak insana vermişti. Ancak insan ömürlerinden aldığı bu hayvanların yaşamını taklit edecekti. Örneğin tırtıl gibi sürünerek başlayacaktı hayata. İlk gençlik yıllarında bir kelebek gibi kalbi pır pır edecekti, gençliğinde bir tavuş kuşu kadar görkemli ve güzel bir bedeni olacaktı. Olgunlaştığında da bir yük hayvanı gibi hayatın tüm ağırlığını omuzlarında taşıyacaktı. Gücü azalmaya başladığında bir tilki gibi kurnazlıkla işini yürütecek, aklını kullanacaktı. Yaşlanınca bir maymuna benzeyecek, köşesinde ölümü bekleyecekti. Her bir bireyin neler yasayacağına Zeus'un kızları olan Moiralar karar verecekti. Atropos, Klotho ve Lakhesis adlarındaki bu üç kız kardeş, her bir insan için kader iplerini hazırlayacaklardı. Atropos ipi hazirlarken, Klotho ipin üzerine düğümlerle desenler yapıyor, insanların neler yaşayacağına işliyordu. Lakhesis ise önüne gelen ipi en uygun yerinden keserek kimin ne kadar yaşayacağını belirliyordu. Tüm bunların ışığında antikçağ insanlarının, yaşadıkları her şeyin önceden bu üç kız kardeş tarafından belirlendiği ve onun dışına çıkmalarının mümkün olmadığı, bir kader anlayışına sahip olduklarını söyleyebiliriz.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yazılarımda kimseyi alâkadar etmiyecek bir hakikat var. O hakikat, yalnız benim içimde. Ölmüş kahramanların heykellerini ölüler değil, yaşayanlar yükseltirler. Onların ruhlarını içimden çıkarıp bir heykel haline getirmek için ben hayatta kalmalıyım. Onlar arkalarında güzel izler bırakıp gittiler. Ben bugün hayattan kopmuşum. Onların izlerinden, kendimden, insanlardan, dünyadan korkuyorum.
Ben yaşamıyorum: yaşamak için savaşıyorum. Önümde yalnız karanlık ve korku var. Ben ilerleyemiyorum. Önümdeki hayatı göremediğimden, daima geriye bakıyorum.
Puan vermedi·88 syf.·
10 günde okudu
·2023 8. kitabı
