Hangi çağın gelişidir bilmem, gülüşün
Soluk bir dünyanın mezarlarına
Gömerek gurbetimi
Kapadı karanlığa Yesrib, kapılarını
Meydan okuyuşun çağın ordularına
Bilmem hangi mevsimin başlangıcıdır Doruklardan öte hevese doğru
Alaca bir at koşar içimde
Zamansız, mekânsız nefese doğru
Mus’ab, Habeşistan’a dönmek üzere giderken, Yesrib’e dönmek üzere değil, ölmek üzere gidiyordu. Mekke’den haber duyup geri dönme hesapları değil, Yesrib’i Medine kılıp onları davet etme hesapları yapıyordu. Böyle olduğu için de 15 kişi ile Habeşistan’da yapamadığı işleri tek başına Yesrib’de yapıyordu. İşte meselenin Mus’ab penceresinden bakıldığında en temel farkı bu idi. Burada Mus’ab b. Umeyr bize çok önemli bir hakikati öğretiyor ve diyor ki: “Yaşadığınız coğrafyayı siz nasıl görüyorsunuz? Habeşistan olarak mı Yesrib olarak mı? Eğer yaşadığınız toprak Habeşistan ise siz orada sadece sığınmacısınız. Yok, eğer Yesrib ise siz orayı fethetmeye giden bir fatihsiniz.”
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Es'ad b. Zürâre'nin Hayatından Mesajlar
-hayır yolunda önce ol ki attığın adımlarla peygamberi sevindirebilirsin.
-yapacağın işlerde beklentisiz kal ki tüm ecrini ve mükafatını ahirette alabilesin.
-evini, barkını, işini yesrib olmaktan çıkar ki yaşadığın dünyayı Medine yapabilesin.
-konuşacağın sözü, ifade edeceğim usul ve üslubu çok iyi ayarla ki muhataplarının panellerini fethedebilesin..
-peygamberini derin bir sevda ile sevki onu kendine kefil, ailene vekil yapabilecek saadete erebilesin.
Hangi çağın geçicidir bilmem, gülüşün
Soluk bir dünyanın mezarlarına
Gömerek gurbetimi
Kapadı karanlığa Yesrib , kapılarını
Meydan okuyuşun çağın ordularına
Bilmem hangi mevsimin başlangıcıdır
Doruklardan öte hevese doğru
Alaca bir at koşar içimde
Zamansız, mekânsız nefese doğru
okul yolundan çocuklarla beraber dönüyor gülüşün
öyle güzel öyle yorgun öyle benim ki
akşamları ayağa kaldıran şehir karnavalı saçların karasını benden rüzgârını yurdumdan almış atları uzaklara çağırıyor burada her şey
ceketini yanlış ilikliyor günler seni hatırlayınca senden kaçıp gül satılan çarşılara varıyorum karalanıyorum, yeniliyorum ve şehit düşüyorum sonunda yesrib'den gelen kervanlarla sana dönüyorum
sezdimdi, geldimdi, bu incecik bilekler
yemin olsun tutulsa taş kesilir iyi huylu hanımeli bu tenha iyi değil
gözlerindir beni dağ gibi yalnız bırakan
suyu gören toprağın coşkusu saklı bende
hatmi çiçeğinin dua eden elleri
aşk kulluğun hakkıdır
kavuşmak bilmez içim
Sayfa 49 - Profil Kitap
Yesrib’in Medine-i Münevvere’ye dönüşümü…
Peygamber Efendimiz (sav) hicret etmeden önce bu beldenin ismi "Yesrib" idi. "Kötülemek, zarar vermek" veya "gözü aldatan yanılsama" gibi anlamlara gelen bu ismi değiştiren Resulullah (sav), oranın adını önce "şehir" mânâsında "Medine" koydu. İman ve aşk nuruyla aydınlandığından, zamanla "Medine-i Münevvere" olarak anıldı. Nitekim "medeniyet" kelimesi de "medine" sözcüğüyle aynı kökten gelmektedir.
