VAKA DOSYASI NO: 09 Mefisto Kulübü
Suç Mahalli: Yılbaşı gecesi Boston'da vahşice katledilmiş bir kadının evi ve duvarlara kanla çizilmiş antik, tekinsiz semboller.
Şüpheliler: Kendini dünyadaki "saf kötülüğün" bir elçisi olarak gören ve kurbanlarını şeytani ritüellerle seçen gizemli bir katil.
Soruşturma Ortakları: Gerçekçi delillerin peşindeki Dedektif Jane Rizzoli, cesetlerin anatomisini çözen Dr. Maura Isles ve kötülüğün tarihini araştıran elit/gizemli bir topluluk: Mephisto Kulübü.
Edebi Dedektif Raporu: Kötülük sadece psikolojik bir sapma mıdır, yoksa insanlık tarihi kadar eski, genlerimize işlenmiş ruhani bir virüs mü? Tess Gerritsen bu altıncı dosyada çıtayı sadece adli tıbba değil, teolojiye, mitolojiye ve saf kötülüğün felsefesine kadar yükseltiyor. Uçurum, serinin en karanlık ve atmosfer olarak en ağır kitaplarından biri.
Hikaye, bir cinayet mahallinde bulunan antik sembollerle başlıyor ve bizi İncil'deki düşmüş meleklere (Nefilimler) kadar uzanan bir gizemin içine çekiyor. Jane Rizzoli her zamanki gibi bu doğüstü gibi görünen olaylara rasyonel ve şüpheci yaklaşırken, Dr. Maura Isles kendini Mephisto Kulübü’nün karizmatik ve gizemli üyelerinin arasında, ahlaki bir uçurumun kenarında buluyor. Gerritsen, okuyucuya polisiye bir takibin ötesinde, "İnsanın içindeki kötülük sınır tanımazsa adalet bunu nasıl cezalandırabilir?" sorusunu sorduruyor.
Karar: Adli tıp detaylarının, satanik ritüeller ve antik tarihle birleştiği, okurken zihni fazlasıyla zorlayan, mistik soslu çok güçlü bir gerilim halkası.
Dünyada gerçekten 'saf kötü' olarak doğan insanlar var mıdır, yoksa kötülük sonradan seçilen bir yol mudur? Mephisto Kulübü'nün teorileri hakkında siz ne düşünüyorsunuz?
Serinin üçüncü kitabı sanırım en sevdiğim oldu. Kitap, hayatında yepyeni bir sayfa açmak için Noel'den nefret etmesine rağmen şirin bir kasabadaki yılbaşı ağacı çiftliğini satın alan Kira ile kafa dinlemek için aynı kasabaya gelen Bennett'in romantik hikayesini konu alıyor.
Kira;hayatı boyunca ikizinin ve ailesinin gölgesinde, biraz sorumsuz bir hayat yaşamıştır. İkizinin evlenip yurt dışına taşınmasıyla büyük bir boşluğa düşer. Kendi ayakları üzerinde durabilmek için ani bir kararla güven fonundaki parayı kullanır ve Dream Harbor adlı o şirin kasabadaki o yılbaşı ağacı çiftliğini satın alır.
Bennett; hayatındaki her şeyi düzeltme takıntısından ve günlük koşturmacadan uzaklaşmak için Dream Harbor'a tatile gelir.
Şiddetli bir kar fırtınası Bennett'i Kira'nın çiftliğinde mahsur bırakır. Bu yakınlaşma sayesinde Kira'nın katı kalbi peri ışıkları altında yavaş yavaş erir ve aceleye getirilmeyen, birbirine güvenmeye dayalı sıcak bir aşk başlar.
Tam kışın battaniye altında sıcak sahlebimle okunacak bir kitaptı. Yetişkin okurlar içindir.
Türü sevenlere tavsiyedir.
#y:517568
Bu kitabı da Noel-Yılbaşı günü okudum. Kısa bir hikaye, hiç sıkılmadan okudum. Zaten Dickens'ın dili öyledir. Bir çırpıda okudum. Kitapla ilgili inceleme videomun linki aşağıdadır.
youtube.com/watch?v=R5VAx3R...
Puan vermedi
Bugün sizi kışın ortasında geçen, hareketli ama bir o kadar da sıcak bir hikâyeye götürmek istiyorum…
Elma Cadısı Petronella-3
Serinin 3. kitabında yılbaşı yaklaşırken herkes tatlı bir telaşın içine giriyor. Petronella da kendi düzenini korumaya çalışırken ortaya çıkan beklenmedik bir misafirle işler yine karışmaya başlıyor.
Pastakreması ikizleriyle birlikte bu kez hem eğlenceli hem de biraz karmaşık olayların içinde buluyoruz onları. Küçük başlayan şeyler zamanla büyüyor ve herkesin birbirine olan ihtiyacı daha çok ortaya çıkıyor.
Bu hikaye sadece bir macera değil aynı zamanda paylaşmanın,affetmenin ve birlikte olmanın değerini hissettiren sıcak bir anlatım sunuyor.
Kısa ve akıcı diliyle kolay ilerleyen ama bıraktığı hisle akılda kalan bir kitap
Elma Cadısı Petronella 3: Kartopu Savaşı ve Cincüce ŞakalarıSabine Stading · The Kitap Çocuk Yayınları · 202521 okunma
Hayat kurallarına göre oynanması gereken bir oyundur
Bu akşam sizlere #j.d.salinger in kaleminden #çavdartarlasındaçocuklar kitabını yorumlamaya geldim. Bu kitap modern edebiyatın en önemli kült kitaplarından biridir. Kitap, büyüme sancılarını, ergenlik döneminin yalnızlığını ve yetişkinlerin "sahte" dünyasına duyulan öfkeyi muazzam bir dille anlatır
Holdenin hikayesi pnsilvanyanin pencey hazırlık okulundaki derslerin sona ermesini takip eden cumartesi günü başlar.Pencey, holdenin 4 okuludur zaten 3 okuldan atılmış 5 dersten 4'ünü başaramamış ve bu okuldan da atılma kararını bildiren bir bildiri almıştır ancak ailesine çarşamba günü yılbaşı tatili için döneceğini söylediğinden eve gidemez ve bavullarını alarak ilk önce tarihi öğretmeni Bay spencerin yanına gider..
İçindeki boşluğu doldurmak için barlara gider, insanlarla iletişim kurmaya çalışır ama her seferinde daha da yalnız hisseder.En büyük travması olan, çocuk yaşta kanserden kaybettiği kardeşi Allie’nin özlemini ve yasını içinde taşımaktadır..
bir gün holdenin hayatta gerçekten değer verdiği phobeyi görmeye evlerine gidip onu uyandırmaya çalışır. Biraz konuşurlar phobe holdenin hiçbir şeyi sevmediğini söyler.phobe holdene ne olmak istediğini sorar.Holden küçük çocukları uçurumdan düşmek üzereyken yakalayan kişi olmak istediğini yani çavdar tarlasındaki yakalayıcı olmak istediğini söyler...
..
Peki Golden gerçekten arayıp bulamadıgi şeyi bulacakmi?
Kardeşi phobe onu bırakacak mi??
Kitap; büyüme korkusu, masumiyetin kaybedilmesi, yalnızlık ve bireyin topluma yabancılaşması temalarını işler. Holden, aslında büyümek ve o eleştirdiği yetişkinlerden biri olmak istemeyen bir gencin sembolüdür.
Holden’ın dünyası, ilk bakışta sadece öfkeli bir gencin şikayetleri gibi görünebilir. Ancak satır aralarında, derin bir yas
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Kitabı yeni bitirdim ve hâlâ etkisinden çıkamadım. Ahmet Ümit’in kalemini zaten severim ama bu kitap beni bayağı sardı.
Yılbaşı gecesi Tarlabaşı’nın arka sokaklarında bulunan o yakışıklı cesetle başlıyor her şey. Başkomiser Nevzat ve ekibi olayı çözmeye çalışırken, sadece bir cinayet soruşturması yapmıyorsunuz; İstanbul’un, özellikle Beyoğlu’nun ve Tarlabaşı’nın değişen yüzünü, rant kavgalarını, eski mahalle kültürünün yok oluşunu ve insan ilişkilerindeki çarpıklıkları da derinlemesine görüyorsunuz.
Ahmet Ümit yine harika bir iş çıkarmış. Polisiye kurgu çok akıcı, tahmin yürütmeniz için sizi sürekli tetikte tutuyor ama hiçbir zaman ucuz ters köşelerle oynamıyor. Karakterler çok gerçekçi; Nevzat’ın o olgun, biraz yorgun ama hâlâ idealist hali, Ali’nin sokak zekâsı, hatta yan karakterler bile çok dolu. Engin Akça’nın etrafındaki sırlar açıldıkça hem gerilim artıyor hem de “acaba bu sefer katil kim?” diye sayfaları hızlı hızlı çeviriyorsunuz.
En çok hoşuma giden tarafı ise Ahmet Ümit’in İstanbul’a olan sevgisi ve eleştirisiydi. Semtin dönüşümünü, insanların yerlerinden edilmesini, paranın ve gücün her şeyi nasıl yuttuğunu öyle güzel anlatıyor ki, okurken hem üzülüyorsunuz hem de öfkeleniyorsunuz. Polisiye roman sevenler için muhteşem, İstanbul’u sevenler ve toplumsal konuları sevenler için ise ekstra katmanları var.
Kısaca: Hem eğlendim hem düşündüm hem de duygulandım. Ahmet Ümit’in en iyi işlerinden biri bence. Mutlaka okuyun derim, hele Tarlabaşı’na, Beyoğlu’na bir bağınız varsa bu kitap sizi daha da etkileyecek.
10 üzerinden 9 veriyorum. Harika bir okuma deneyimiydi!
