Yıldız Ordu
@yldzordu
Oğuz Atay bu romanıyla, dünyaya, şeylere, ben'e, ötekine ve onların karmaşıklık içindeki yerlerine dair bir soruşturmaya gidiyor. Bireyin varoluş ve 'ben' sorununa katmanlı ve iç içe geçmiş bir yapıyla cevap aramaya koyuluyor. Onun bu anlatı biçimi ve varoluş sorununa aradığı çözümler aslında sadece felsefi bir soruşturma olmakla kalmayıp bizlere biraz da sanatın nasıl olması gerektiği hakkında bilgiler de sunuyor.
Sanayi Devrimi ve 20. yüzyılda yaşanan sosyolojik ve teknolojik gelişmelerin devamında, edebiyatta sıklıkla karşımıza çıkan bireyin 'ben' sorunu ve akabinde öz benliğe yabancılaşma postmodern döneme gelindiğinde artık daha kapsamlı bir yanıt arama eğilimine girmiştir. Bu noktada yazarımız hikayeyi zaman zaman düz bir anlatıya zaman zaman tiyatro metnine dönüştürerek oyun içinde oyun havası katmış ve ana kahramanın birinci tekil şahıs olurken üçüncü tekil şahıs olarak bakış açısını değiştirmesiyle hikayenin bazen rüya biraz sayıklama ya da Hikmet Benol'un kişilik bölünmesi yaşaması oldukça dikkat çekici bir hal alıyor. Bu kitap şu karacık metinle anlatılmıyor inanın. Listenizde okunmayı bekleyen kitaplar arasında kaçıncı sıradadır bilemiyorum ancak çok fazla bekletmeyin derim. :)
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Suskunlar adını musiki makamlarından alan üç bölümden oluşan, Osmanlı’nın hüküm sürdüğü zamanlarda geçen biraz neşeli, bazen heyecanlı, oldukça fantastik ve felsefik bir roman. Musikiye duyulan aşk, romanda iyilikle kötülük arasında bir kavga aslında. Hikayeler mizah yüklü ve şaşırtıcı bir hayal gücüyle yansıtılmış metafizik ve mistik öğelerle yoğrulmuş bir şekilde karışımıza çıkıyor. Okurken kendinizi kaybettiğiniz ancak ara sıra ( bende çoğunlukla) sözlük açıp kelimelerin anlamlarına baktığınız ve sonunda kendinizi tekrar hikayenin akışına kaptırdığınız oldukça etkileyici bir anlatıma sahip. Dervişler, Mevlevihane’ler, neyler, saz meclisleri, ürkütücü zindanlar, köle pazarları, çetelerin barındığı hanlar ve daha niceleri romanın nasıl zengin bir anlatıma sahip olduğunun minik bir kanıtı. Oldukça çok kişi, mekan ve yan hikayeye sahip bu romanı özetlemeye çalışmam boş bir çaba olacaktır iyisi mi siz vakit kaybetmeden bu güzelliği alın ve okuyun. Şimdiden keyifli okumalar dilerim.
Tarık Buğra bu eserinde Osman Bey’i tarihteki Osman Bey’den daha ölümsüz kılmıştır. Aşkla erginleşmiş, Malhun Hatun’a yani Zümrüdü-Anka’sına kavuşmuş ve koca bir imparatorluğun kurulmasına vesile olmuştur Osman Bey. Romanın kendine has bir dili var. Hikaye kısımları doğal ve inandırıcı bir Türkçe ile yazılmış. Konuşmalarda Dede Korkut’u anımsatan güzelliklerle karşılaşıyoruz. Mesnevi tarzına yaklaşan bir roman diyebiliriz. Şeyh Ede Balı Osmancık’ı Bey yapan asıl kişi hoşgörü sahibi bir derviş. Roman kahramanları ayrı ayrı ele alındığında ortaya yeni öyküler çıkacaktır. Güzellik dolu bir kitap var karşınızda okumadan geçmemeniz dileğiyle.
Bu kısa öykü, küçük bir çocuk olan Kirisk’in yaşaması adına gönüllü intiharların, su içinde susuzluktan kendini ölüme bırakanların, soyut bir tehdit olan ölüme koşanların masalsı öyküsüdür. Kitap biraz masalsı, biraz mitik, biraz da reel bir düş harmonisidir. Kitabı okurken hissedeceğiniz tek şey susuzluktur diyebilirim. Beyaz Gemi’de kahramanımız olan Çocuk’un trajedyasını Kirisk’le affettirmeye çalışmıştır Aytmatov. Okumaya değer bir Aytmatov hikayesi karşınızda, acele edin.
Zaman ve uzamın farklı şeyler olduğunu bu romanda çok iyi anlıyoruz. Aytmatov, insanlığın problematiğine değinmek için çok geniş çıkarımlar yapmış bu romanında. Roman, birçok efsaneyi içine alarak zengin bir yapı haline gelmiş ancak yine romanda geçen Orman Göğüslüler gezegeniyle ilgili kısımlar biraz gereksiz gibi duruyor. Bir günün nasıl sonsuza uzadığını merak ediyorsanız okuyun derim.
