| I'll be brave
Beklentimi biraz yuksek tutmustum film hakkinda. Herkes aglamis yalan yok benim de gozum doldu film boyunca bazi sahnelerde ama beklediğim kadar emotional damage yasadigim soylenemez
Özellikle Judith ve Susanna nin Agnes'in saçına çiçek kondurdukları sahnede annemi ne kadar çok sevdiğimi düşündüm. Doğum sahneleri çok gercekçiydi oyunculuklar süperdi, her sahnede kendimi onlarin yaninda hissettim. Williamin, Judith ölmedigi için mutlu olduğu fakat sonrasında Hamneti gördüğunde yasadigi travmatik ani asla unutamiyorum zaten Agnesten hiç bahsetmicem bile bu konuda. Will in surekli Londraya gidip gelmesi ailesini de yanina almak istemesi fakat Agnesin judith e bisey olur kaygisiyla hala koyde kalmasi vs vs ikisi de o kadar bencilce davrandi ki bircok noktada.
Will aslinda oğlunu Hamletle tekrar canlandiriyo ve yasatiyo gibi, Agnese gore biraz daha kolay atlatti gibi hissettiriliyo filmde ki sonrasinda agnes de en az onun kadar Williamin da bu durumdan cok etkilendigini anliyo.
Tiyatro sahnesini bu kadar uzun beklemiyordum. Cocuklar tiyatro icin rehearsal yaparken onlari begenmeyip surekli tekrar ettirip en sonunda o repligi kendisinin soylemesi bana kimsenin onun hislerini anlamadiginin bir gostergesi gibi geldi.
Hamneti oynayan cocuk o kadar tatliydi ki butun film boyunca kardesimi ozledim.
Ingilterede Shakespeare's Globe a gidip icini kapali oldugundan gezememistim. Bir dahaki gittigimde gezicem ve kesinlikle daha anlamli olucak benim için
Bir de film boyunca Anne Hathaway ve kocasinin, bu donemin Shakespeare i ve Anne Hathawayin reankarnasyonu olmasi kafamda döndü durdu.
Buradan filmin afisini vermeyen gorevli cocuga da seslenmek istiyorum allaha havale ediyorum seni. Ramazan ramazan bana imha ediyoruz elimizde kalanlari maalesef afis kalmadi diye