Ş
@yokmaalesef
322 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·224 syf.··
Beğendi
·2025 6. kitabı
·29 günde okudu
·Okunma: 29 Eylül 2025 15:40
Filmini on sene kadar önce izlemiştim. Kitabını da okumak istedim. Kitabı okuduktan sonra filmi de tekrar izledim hepsini bir arada yorumlayabilmek için. Kitapta baş karakterin kafasının içindeki delilikler kesinlikle daha iyi yansıtılmış. Filmde bu konuda biraz eksiklikler var. Havadan inmiş gibi gelebiliyor bazı olaylar. Ama filmin de şöyle bir avantajı var görsel olarak cok iyi kafanızda oturuyor. Özellikle edward norton bize karakterin duygusal yapısını cok güzel yansıtıyor. Kitapta o kadar anlayamamıştım. Bu yüzden kitap ve film birbirini güzel tamamlıyor bence. Yeraltı edebiyatı oldugu için okurken noluyo ya dedigim yerler oldu o kısımlar filmde görselleşince daha iyi oturdu kafamda. Keyifli okumalar iyi seyirler
Böyle kaliteli, düşünmeye sevk eden, dolu dolu bir kitap okumayalı biraz zaman olmuştu. Tekrar bu tarz bir kitapla karşılaştığım için mutluyum. İyi ki okumuşum ve tekrar tekrar okunabilecek bir kitap bence. Bu yazardan ilk defa okuyorum. İlber Ortaylı tavsiyesi ile okudum. Sarkastik, eleştirel, yer yer melankolik oluşu yazar ile bağ kurmamı sağladı. Diğer kitaplarını da okumayı düşünüyorum.
—spoiler içerir—
Direkt konuya giriş yapacağım. Kemal’in bir kereligine de olsa dürüst olup duygularını göstermesini cok isterdim. Ama hep bundan kaçındı. Zengin ve oturaklı havalara bürünerek dışarıdan geçilemez duvarlar yarattı. Füsun’a içini tam anlamıyla açamadı diye düşünüyorum.
Kemal’in neden Füsun’a evlenme teklif etmediğini Füsun’u degil Füsun’a hissettiği acıyı sevdiğini düşünüyorum artık kitap ilerledikçe. Füsun’un kendisini sevmeyen kocasından boşanmaması ve yıllarca evli kalması da en az kemalin yaptığı kadar hastalıklı bir hareket. Kemal’in Füsunların eşyalarını alıp alıp götürerek takıntılı ve ruh hastası gibi davranması, aşkın insanı ne hallere getirebilecegini ve düşürebileceğini gösteriyor. Yer yer acaba Kemalinki sevgi ya da aşk degil de sadece takıntı mıydı diye düşünmedim değil.
Erkeklere güvenmeyi iyice zorlaştıran bir kitap. Sevdiği kadınlara binbir yalanlar atan kolpalar sıkan erkeklerle dolu bir roman. Romandaki erkeklerin hiçbiri güven vermiyor ve insana acaba erkekler gerçekten de böyle mi dedirtiyor. Öyleyse hoş değil.
Ayrıca insan aşık olunca izmaritten bile anlam çıkarıyor maalesef bu doğru ve üzücü, okurken bunu hissediyorsunuz. Şahsi kanaatim etkileyici kurguya sahip bir kitap olduğu yönünde.
Masumiyet müzesi her şeyden önce aşk hakkında bir düşünmedir demiş yazar kitabın sonunda. Bunu başardığını düşünüyorum. Ayrıca kitabı özetleyen güzel bir cümle olduğunu da belirtmeliyim. Olabilir mi gerçektenlerle başlayıp yok artık daha nelerle dolu geçiyor okuma serüveni.
Müzeyi de gezdim tabii kitabı okuduktan sonra. Müzenin şu yanı çok güzeldi kitapta okuduğum şeyleri orada somut olarak görmek çok hoşuma gitti böyle bir müze bir daha gezeceğimi sanmıyorum bu açıdan çok başarılı. Bize bu kitabı ve böyle özgün bir müze fikrini kazandırdığı
Kitap hakkında inceleme yapmayı hem istiyorum hem de istemiyorum. Yapmak istiyorum çünkü şu an hafızamdaki haliyle yazıya dökülsün istiyorum. Yapmak istemiyorum çünkü romandan fazlasıyla karışan kafamdaki cümleleri toparlayabileceğimden emin değilim.
Öncelikle şunu söylemeliyim kitabı az önce bitirdim şu an çok garip hissediyorum. Kitapta yaşananlar sizi öyle yerlere götürüyor ki ne oluyor ya şu an diye diye okudum. İlk başta normal başladı fakat sonra artık gerçekle hayali rüyayla sanrıları birbirinden ayırt edemez oldum. Okurken bıraktığım gerçek devamında bir anda rüyaya dönüşüyor gibi fakat rüya olduğundan da emin olamıyorum asla. Ve kitap bittiği halde halen emin değilim pek çok şeyden. Zaten sonu da son gibi değildi. Aslında pek çok kısmı okurun kendi kafasında tasarlanmış gibi geldi bana. Net bir bitiş yok tüm romana hakim olan hava gibi. Hislerimden bahsettikten sonra biraz da içeriğinden bahsetmek isterim.
Kitabın ana karakteri Yüzbaşı Selim Pusat üç yıl düşünce suçundan ötürü hapis yatmıştır ve mesleki rütbesi elinden alınmıştır. Çıktığında farklı biri olmuştur artık çünkü etrafın tepkileri değişmiştir ve ruhunda derin yaralar oluşmasının ilk sebebi net olmasa da bana göre öyle. Olaylar böylelikle başlıyor. Selim Pusat’ın etrafında gelişen olaylar, kişiler, belki bir kısmı hayali kişiler ya da halüsinasyon olan kişilerle birlikte dönmeye başlıyor. Selim Pusat’ın ruh hali günden güne daha da kötüye gidiyor. Yaşadığı şeyler adamın ruhunu sömürüyor ve ruh gibi anlam ifade eden bir kelime ruh adam kelime grubuyla tam zıddı bir anlam kazanıyor(kitapta böyle bir veri yok tamamen şahsi görüşümdür). Ve artık öyle noktalara geliyor ki gerçekle gerçek olmayanı ayırt edemez oluyor hem kendisi hem de okuyucu. Kitap için tam doğru ifadeleri bulamam gibi görünüyor. Ancak
Saramago kesinlikle hayata bambaşka bir yerden bakan biri. Her kitabını okuduğumda hissettiğim şey bu oluyor. Çok ilginç bir düşünme tarzı var ve bunu okuyucuya başarılı bir şekilde geçiriyor. İlk bakışta bilim kurgu gibi görünen ama fikir olarak içinde distopya da barındırdığını düşündüğüm bu eserin orijinal adı çoğaltılmış adam diye geçiyor. Kitabı okuyunca bu adın çok daha uygun olduğunu göreceksiniz. Okuduğum en tuhaf kitaplardan biri olabilir. Olaylar düğümlenip kalıyor. Tam bir şey çözülecek diye beklerken bir düğüm daha ekleniyor. Çaresizliği, çıkmaz sokak hissini ya da boğazımı sıkan bir el hissini iliklerime kadar yaşadım. Bu kitabı okumak ilginç bir deneyim oldu benim için. Kitabın Enemy adında uyarlama bir filmi varmış. Onu da izleyip tekrar incelemeye ekleyeceğim. İyi okumalar.
Edit: Filmini izledim fakat hiç beklentilerimi karşılamadı. Kitabı okuduğumda aldığım hazzı maalesef alamadım. Pek bir esprisi olmayan dümdüz filmdi. Küçük farklılıklar vardı kitaba göre. Bir kitabı okuduğumda bana verdiği hisleri filmde alamıyorsam o film bence olmamış demektir. İzlenmese de olur. Merak ettiğim için izlemek istedim. İyi seyirler.
