En derin yaralar, bedenin değil kalbin içine işleyenlerdir. Ve bazen en büyük acı, sevdiğini hayata bağlayacak tek nefesin senin elinde olmamasıdır. İşte o an insan anlar ki ölüm dediğimiz şey yokuş değil, geride kalan için bitmeyen bir imtihandır.
Seni sevmek
Yokuş aşağı hızla giden patlak frenli bir arabanın içindeyken
Çalan şarkıyı sevmekti
Artık kimse bilmiyor beni. İzlemiyor yaptıklarımı. Hiçbir tanrının ilgi alanına girmiyorum. İlginç değilim hiçbir güç için. Kurtuluşu olmayan bir ruh gibi. Freni patlamış bir kamyon gibi! Hiç ilginç değil. Yapacak bir şey yok önümden çekilmek dışında. Yokuş bitene kadar. Büyük çarpışmaya kadar. Hızlandıkça ağırlaşan bir kamyon. Bu yüzden dostsuz kaldım. Daha fazla ezmemek için ruhlarını, sevebileceklerimin…
Sayfa 100
