Yaşama ihtimali
Soğuk ve şehirlerarası otobüslerde vazgeçtim çocuk olmaktan Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam... Yılmaz Erdoğan Sekiz yaşında gurbeti tatmış on yedi yaşında gurbeti özlemiş olarak var oldum… Yitik çocukluk gölgesinde büyüttüm şiirlerimi. Çok hata yaptım ve çok af diledim. Sonunda vardığımı yer yine yol oldu. Güzel bir rüyaydı İstanbul. Selam ederim…
Yol hep bölünüyor düz bir yol lazım bize stabil, sarsmayacak, üzmeyecek ve değişmeyecek
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Bu yorucu yol nereye varır bilmiyorum ama umarım atanmaktan geçer ben cidden mücadele etmekten çok yoruldum sıkıldım
Yol, köprü ve dahası
Hepimizi satın almışlar, hemde kendi paramızla. #y:11
Düşünceler | Çıkmazların İçinden Bir Çıkış
Bir fanusun içinde bağıran insan. Sesini dışarı vermeyen fanus. Onu duymayan diğerleri. Daralan yol ve çıkmaz sokak. Hiçbir yere varmayan yollar.
Duygu ve Düşünce
Siz ne düşünüyorsunuz?
​Hiç Olmayan Bir Şeyin Sızısı ​Sizde hiç olmayan bir şeyi özlediniz mi? Hiç sizin olmamış bir gülüşü, Teninize değmemiş o narin dokunuşu... Saf, temiz ve bir cam kadar ince, Düşlediniz mi onu her gece? ​Yol aldıkça ömür, kapılar daralır, İçerde bir çocuk, dışarda sessizlik kalır. Açılınca o kapı; bir kedi mırıltısı değil de, Sıcak bir bakış beklediniz mi yerinde? "Yavrum" diyen bir sesin yankısı, Evi ısıtan bir anne, bir baba duası... ​Sahi, neydi o dillerden düşmeyen özlem? Bir kapı ardına gizlenmiş mahzun bir gizem mi? Bir tutam ses, bir parça beklenti, Belki de sadece, Ruhu ısıtan bir bakışın bedeli... Garp yeli
Şiir