şehrinazŞiir
Kadim Sezginin Modern Dili: Diriliş İzleğinde Şehrinaz
Yazar: Ebru Asya
Şehrinaz, yazar ve şair Hayrettin Taylan’ın imzasını taşıyan üçüncü şiir kitabıdır. İlk baskısı 2019 yılında Çınaraltı Yayınları tarafından yayımlanan eser, 23 şiirden oluşur. 57 sayfalık hacmiyle ilk bakışta mütevazı bir görünüm sunsa da şiirlerin anlam yükü sayfa sayısıyla ters orantılı biçimde artar.
Eserdeki çalışmalar dil üzerinde kurulan titiz bir denetimle serbest şiir formunda kaleme alınmıştır. Mısraların çoğunlukla uzun tutulması, şiirsel ritmi sabit bir ölçüye bağlamaktan çok, anlamın yayılma ve derinleşme biçimine göre kurulmasını sağlar. Kıtaların harf ve sayı sistemleriyle ayrılması metnin içsel bölünmesini görünür kılarak, düşünsel duraklar oluşturur.
Kitaba adını veren Şehrinaz, şiirlerin genelinde somut bir figür ya da tekil bir muhatap olmaktan öte; şairin aşk, metafizik yöneliş ve tarihsel bilinç hâllerini kendisinde toplayan çok katmanlı bir sembol olarak belirir. Şairin kendi tanımıyla “Bütün büyük aşkların telmihler eşkâli” ve “Mistik duygulanışların gönül ummanı” olan Şehrinaz, metinler boyunca bazen bir inancın dili, bazen vuslatın adı, bazen de bir hatırlayışın odağı olarak dolaşıma girer. Şiirlerin sonlarında sıkça yinelenen hitap biçimi, Şehrinaz’ı hem özne hem de anlamı toparlayan bir bilinç merkezi hâline getirir; böylece şiirler, tekil bir muhataba değil, çoğul anlamlara açılan bir sesleniş etrafında bütünlenir.
Kitap genel itibarıyla tasavvufî-modern şiir çizgisinde konumlanan, mistik ve metafizik bir poetik hattın sürekliliğini ortaya koyar. Şair, eser boyunca klasik tasavvuf düşüncesini öğretici bir söyleme yaslanmadan, çağdaş bir bilinçle yeniden kurar; şiirler yer yer irfanî bir hitap, yer yer içe yönelmiş bir iç monolog olarak şekillenir. Metinlerde;
Erol Güngör'ün İslam Tasavvufunun Meseleleri adlı eseri, tasavvufu hem tarihî hem de fikrî yönleriyle anlamama yardımcı olan önemli bir kitap oldu. Yazar, tasavvufu ne aşırı şekilde yüceltmekte ne de eleştirmektedir; bunun yerine konuyu objektif ve akademik bir bakış açısıyla değerlendirmektedir.
Kitapta tasavvufun ortaya çıkışı, gelişimi ve İslam düşüncesindeki yeri ele alınırken ilham, keşif, zikir, nefis terbiyesi ve velayet gibi birçok konu açıklanmaktadır. Özellikle Gazâlî'nin bilgi anlayışına dair bölümler benim için oldukça dikkat çekiciydi. Tasavvufun sadece duygusal bir yöneliş değil, aynı zamanda insanın kendini tanıma ve olgunlaştırma çabası olduğunu daha iyi anlamamı sağladı.
Genel olarak, tasavvuf hakkında sağlam bir temel edinmek isteyenler için okunması gereken, düşündüren ve ufuk açıcı bir eser olduğunu düşünüyorum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitap elime 3 yıl önce geçmişti ve isminden bir anlam çıkaramamıştım. Süleymaniye özelinde bir kitaptı. Sonra gözüm takılınca kendimce bir yorum yaptım. Taş normalde taşmaz. Taşamaz. Semserttir nasılsa. Fakat altından mânâyı çıkarırsan taşar. Ve evet, bizim ceddimiz, İslam ile taşı yoğurmayı bilen mimarlarımız kullandıkları her taşı taşırdı. Onlardan mânâlar hâsıl oldu.
Kitabı okumayı ertelememdeki sebep Süleymaniye'ye gidemeyişimdi. Mekan olarak anlatıldığını düşünüyordum. Gidemeyeceğim yerleri görmeden okumayı sevmem. Gidişime erteledim. Ve sonra fırsat çıktı. Ama aynı zamanda benim için bir tevafuk. Kitabı çok zamanında okuduğumu düşünüyorum. Ruhum daralmışken, sıkışmışken. Böyle zamanlarda hep camiye giderim. Tazelenmek, kendime gelmek için. Camiler böyledir. Kitap aslında sadece Süleymaniye özelinde değil, genel bir cami atmosferi var. Ahmet Murat camiyi berzah olarak tanımlıyor. Yani eşik. Dünya ile ahiret arasında. Dünyadan kopmadan Allah ile aracısız irtibat ve ahireti hatırlayış, yöneliş. Hem hayatın içinden hem de hayatı bir süre kapı dışında bıraktıran. İkisi bir arada.
Süleymaniye. Heybetlidir. Ama kapıyı istediğin an açıp hesapsız girebileceğin kadar ulaşılabilirdir. Üzerinde bulunduğu tepeden ve oranın güzelliğinden, İstanbul'dan başka bir yere bu kadar yakışamayacağından da bahsediyor yazar. Bir de mekan ve yer kavramlarının farkından bahsedip Süleymaniye'yi yer olarak nitelendiriyor:
''Yerin içi doludur, anlamla örülüdür ve bu sebeple içi ağırdır. Bir yerli olmak, oradaki tarihsel varlıktan yani anlamdan kaçamamaktır. Bu anlamın orada oluşturduğu ağırlık, yerin zihinde, hatırada ve siyasette kımıldatılmazlığını da oluşturur. Bir mekanı yer olarak benimseyen kimse, kendi özgül varlığını o yere ilikler ve böylece oradan kendisine ve kendisinden oraya bir
Puan vermedi
Selamlar Herkese;
Her kitabıyla kalbime şifa olan Mecit hocamın son kitabını gördünüz müü? ;)
'Duayı Yeniden Keşfetmek' dua kavramını sadece bir isteme biçimi olarak değil; insanın ruhsal huzuru, içsel dayanıklılığı ve Allah ile bağı açısından ele alan manevi/kişisel gelişim tarzında bir çalışmadır.
Kitap, modern insanın yaşadığı; stres, kaygı, yalnızlık, umutsuzluk, iç sıkıntısı, gelecekle ilgili korkular gibi durumlara karşı duayı bir çıkış kapısı olarak sunuyor.
Yazar, 'İnsan en çok çaresiz kaldığında değil, dua etmediğinde yalnızdır.' vurgusunu yapıyor satır aralarında. Dua eden kişinin; korkularının hafiflediğini, iç huzur bulduğunu, yalnızlık hissinin azaldığını, umudunun arttığını savunuyor. Hayatta herkesin sınavlardan geçtiğini; fakat dua eden kişinin bu yükleri daha güçlü taşıdığını anlatıyor ince ince. Duanın, sadece ezberlenmiş sözleri tekrar etmek değil; kalpten yöneliş, samimiyet ve teslimiyet gerektirdiğini, Allah’a yönelmenin, O’na güvenmenin ve kalbi diri tutmanın ne kadar önemli olduğunu anlıyorsunuz.
Özelikle manevi olarak yorgun hisseden kişilere, okurken teselli veren bir tona sahip olduğu için gönülden tavsiyemdir :)
Çile, Necip Fazıl Kısakürek'in insanın iç dünyasını, varoluş sancılarını, yalnızlığı, inanç arayışını ve hakikate ulaşma çabasını işlediği şiirlerinden oluşan önemli bir eseridir. Kitapta şair, bireyin ruhsal çatışmalarını, dünya hayatının geçiciliğini ve insanın Allah'a yöneliş sürecini güçlü imgeler ve derin bir anlatımla ele alır. Şiirler boyunca acı, sorgulama, umut ve manevi arınma temaları öne çıkar; böylece eser, hem şairin kişisel iç hesaplaşmasını hem de insanın evrensel anlam arayışını yansıtır.
Beklenen
Ne hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar;
Ne de şeytan bir günahı,
Seni beklediğim kadar.
Geçti, istemem gelmeni,
Yokluğunda buldum seni;
Bırak vehmimde gölgeni,
Gelme, artık neye yarar?
Öncelikle 21 kere Bismillahirrahmanirrahim.
Ben hayatımda bir dinî kitabı bu kadar etkilenerek okuduğumu hatırlamıyorum. Gerçek anlamda başım ağrıdı... Korkular ve sıkıntılar içerisinde okudum kitabı. Kendimden çokça utandım, kendimi sorguladım ve bu kitap bu yüzden çok kıymetli. Sayfa açısından az gözükebilir ama iş odur ki olayı dolandırmadan muhatabına aktarsın. Subhanallah, ben ne yaşadım...
Kitabımıza gelecek olursak, her dinî kitapta mutlaka ismini göreceğimiz büyük zatları etkilemiş bir âlim ve sufi olan 
Haris El Muhasibi 'nin bizlere "Allah'a Yöneliş", "Tövbenin İlk Adımları" ve "Servet Edinme Hakkında" temel başlıkları altında "Nasıl bir Müslüman olmalıyız?" sorusunu ayet, hadis ve sahabe hayatları üzerinden izahına öyle güzel şahit oluyorsunuz ki her sayfasını 5 kere okumak istiyorsunuz.
Ben şahsen kalbimde bir ağrıyla bitirdim kitabı. Böyle nefsi rahatsız eden kitapları sürekli okumayalıyız bence. Uzunca bir süre etkisinden çıkamayacağım ve beni artık rahat uyutmayacak bir kitaptı.
Haris El Muhasibi 'nin bizlere "Allah'a Yöneliş", "Tövbenin İlk Adımları" ve "Servet Edinme Hakkında" temel başlıkları altında "Nasıl bir Müslüman olmalıyız?" sorusunu ayet, hadis ve sahabe hayatları üzerinden izahına öyle güzel şahit oluyorsunuz ki her sayfasını 5 kere okumak istiyorsunuz.
Ben şahsen kalbimde bir ağrıyla bitirdim kitabı. Böyle nefsi rahatsız eden kitapları sürekli okumayalıyız bence. Uzunca bir süre etkisinden çıkamayacağım ve beni artık rahat uyutmayacak bir kitaptı.