Bütün bu insanlar birbirlerine açılmakla, aynı fikirde olmanın verdiği mutluluğu bölüşmekle geçiriyorlar zamanlarını. Anlamıyorum Tanrım, hepsi birden aynı şeyleri düşünmeye neden bu denli önem veriyorlar?
Biliyorsun, birini sevmek, başlı başına bir girişim.
Güç ister, yürek ister, körlük ister.. Hele, ilk başta bir an var ki, uçurumdan atlaması gerekir insanın.
Bir an bile düşünülse bu yapılamaz.