Zeynep Y.
@yosun
Taşları sürekli dönen bir değirmendir kafa dediğin, arasına bir şey koymazsan kendi kendini öğütür, bitirir. V.Türkali
39 kütüphaneci puanı
133 okur puanı
Mayıs 2013 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
5 haziran doğumlu yazarla ilk ortak yönümüz doğum tarihimiz. Yürüyemeden geçen çocukluk yıllarım ve içe kapanık geçen bunalımlı ergenlik yıllarım ikinci ortak yönümüz. Yazarın anneyle olan kuvvetli bağı, kendini hiç bir şeye ait hissedememesi, karamsar bir çizgide olması buna rağmen kaybetmediği azmi ve o bitmek bilmeyen umudu, kendi gerçeğini bilmesine rağmen aşkı sevgiyi istemesi. Bunlar da hep ortak yönümüz.
Yıllar farklı olsa da yaşananlar hissedilenler benzer olabiliyormuş demek ki. İçimden bir ses gibiydi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İrandan Hollandaya uzanan değişimin ve zorlu yaşamın öyküsü anlatılmış. İranlı yazar anadilinde yazamadığı kitabı iltica halinde olduğu Hollandanın dilinde yazmış. Yazar olmak isterken kahve dükkanı çalıştırmaya başlamasını kahve simsarıyım diyerek belirtmiş.Yaşam yazarı başka yönlere sürüklemiş sürüklemesine ama yazar yazmayı hiç bırakmamış. Başka dilde yazmayı başararak azminin karşılığını almış almasına ancak anlattıkları yüzeysel kalmış. Zülfü Livaneli nin bir kedi bir adam bir ölüm kitabında da ülkenin siyasi şartları nedeniyle başka ülkeye yolu düşen birinin hikayesi anlatılmaktadır ve olayın psikolojik yönü derinlemesine verilmiştir. Karganın bu yönünü hissedemedim sadece yazarın yazma konusundaki azmini takdir ettim.
Vedat Türkaliydi vardı bir bildiğiEdebiyat
Oysaki büyük umutlarla başlamıştım okumaya. Başka bir yazar olsa anlardım bu sıkıcılığı gereksizliği. Vedat Türkaliydi vardı bir bildiği. Sonlara doğru bir terkedilişi sahiciydi bir de ölümü. 6 Ay gibi uzunca bir okuma süresinin başka bir açıklaması olamazdı.
Mor salkımlı köşkü, gece baskınını, güvercin kayalıklarını yazan Osman Aysu ile bu kitabın yazarı Osman Aysu aynı kişi midir diye düşünmedim değil. Eh kitap elime geçiverdi derseniz okumayın demem ancak okuyun diye tavsiye de etmem. Aysu'yu okuyanlar Aysu'nun kitaplarındaki erotizmin abartılı ve gereksiz bir hal aldığını bilirler ancak Elissa'daki zıvanadan çıkmış.
Yalancı tanıklar kahvesinde ve mavi karanlıkta umduğum lezzeti bulamadım. Birgün tek başına daha başarılıydı gerek anlatım gerek psikolojik analizler gerekse dönemi yansıtması bakımından. Sade kahve gibiydi tatsız tuzsuz sonu itibariyle belirsiz.
