Öyle bir ilkyaz ol ki korkut yaprakları,
Öyle bir son yaz ol ki tut yaprakları,
Sararıp dökülürken güz rüzgârlarında
Ardında savrulsunlar, unut yaprakları.
Sevinçlerinde onlar vardı, hüzünlerinde onlar
Seninle yeşerdiler, seninle soldular..
Olsunlar senden sonra da umut yaprakları.
Sen kocaman çöllerde bir kalabalık gibisin,
Kocaman denizlerde ender bir balık gibisin.
Bir ısıtır, bir üşütür, bir ağlatır, bir güldürür;
Sen hem bir hastalık hem de sağlık gibisin.
Evet Sevgili,
Kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu, kim
uzanmak isterdi ince parmaklarına,
mazilerinde görkemli bir yaşanmışlığa tanıklık
etmiş olmasalardı eğer!!
Can Yücel
Çocuğun cebine para, önüne yemeğini, eline telefonu vererek anne baba olunmaz. Merhametten, sevgiden yoksun çocuk yetiştirilmez. Gün geçtikçe çürüyüp gidiyor çocuklar gözlerimizin önünde. Zehirleniyor, şiddeti olağan hale getiriyor. Ebeveynlik çocuğa sevgiyi aşılamaktır. Anne babalık, çocuğa insanları değerli görmeyi aşılamaktır. Anne babalık görevi banknotlarla yapılamayacak kadar kutsaldır.