Aslı Yaşarer
@ysrerasli
... dışımız serseri, içimiz kütüphane.
İrade ÜstünlüğüPsikoloji
"...bu konu kişisel ve kamusal uğraşların ilk sırasına yerleştirilmekle kalmaz,benzersiz,en önemli,en acil iş olarak kabul edilirdi."
Okullarda gereksiz ve hayatımızın hiçbir yönünde kullanılmayacak konular yerine irade eğitimi verilse eğitim sisteminde ve ahlakta çok daha iyi değişiklikler olabilir.
Yazar iradeyi etkileyecek her şeyi konu başlıkları halinde ayrı ayrı değerlendirmiş. Arkadaşların,çevrenin,ailenin,doğuştan gelen karakter özelliklerinin ,yiyeceklerin olumlu ve olumsuz yönlerine değinmiş.
Ben kitabı okurken makale okuyormuş gibi hissettim. Anlatılan konularda başka yazarların düşüncelerinden de yararlanılmış.Yazar ilk bölümlerde "karakterin değiştirilemez olduğunu söyleyen" kişilerin tezini çürütüyor. Bir başka özellikle vurguladığı konu tembellik. Tembelliğe düşmemek için neler yapmamız ve yapmamamız gerektiği konusunda yönlendirmeleri var.
"Biz de tembel bir hayattan,işsiz,boş zihnin kendi kendini yediği,bayağı,gülünç uğraşların pençesine düştüğü o sefil halde nefret etmekle kalmamalı; aylakların hayatına imrenmekten,onlardan söz etmekten de uzak durmalıyız. Bizi avareliğe açık hale getiren arkadaşlardan,tembelliğe sevk eden hazlardan nefret etmeliyiz."
Aslında amaç tam anlamıyla öğrenilen irade eğitiminin sonucunda oluşan entelektüel çalışmanın oluşmasını sağlamak ve bunun sonucunda mutluluk duygusuna erişmektir.
"Mutluluğumuz irade eğitimine bağlıdır çünkü mutluluk,hoş fikir ve duyguları verebilecekleri tüm keyfi vermeye zorlamak,acı verici düşünce ve duyguların bilince erişimini yasaklamak veya en azından onu tamamen istila etmelerini önlemekten ibarettir."
Reklam
Ertesi gün hiç kimse ölmedi..Edebiyat
İçeriği benim için farklı olan kitaplardan biri oldu. Genel olarak beğendim. Yazarın hiç yormayan ve böyle bir konuyu eğlenceli hale getirecek anlatımı var. Bazı yerleri gereksiz yere uzattığını düşünüyorum. Açıkçası sonu şaşırttı. Sadece ölümün açmış olduğu sorunlar neticesinde ülke sorunlarını anlatacağını düşünürken konu bambaşka yere geldi. Ölümü karakterleştirmesi hoşuma gitti.
Dune bilimkurguda mihenk taşı.1K
Başucu kitaplarımdan birisi oldu. Kitabını okumadan filmini izlemiştim,filmini de çok beğenmiştim fakat kitabı okuduktan sonra çoğu yerlerin eksik kaldığını ve yüzeysel geçildiğini fark ettim.
Tekrar tekrar bakabileceğim ve sıkılmadan okuyabileceğim alıntılarla dolu bir kitap.
"Yüzüklerin Efendisi dışında bu kitapla kıyaslanacak başka bir kitap yok." denilmesine kesinlikle katılıyorum. Yazar bambaşka bir evren yaratmış. Kitabın kendine ait terminolojisi var. Ekonomi,siyaset,mistisizm,ekoloji, yeni teknoloji, farklı dinler, genetik çalışmalar gibi birçok konu var kitapta. İlk sayfalarında adapte olması zor olabilir ama daha sonra okuyucu bu evrenden çıkmak istemez. Karakterlerin iç ve dış dünyalarının çok iyi kaleme alındığını düşünüyorum.
Bir çöl gezegeni olan Dune birçok sürprizi barındırıyor. Fakat beni su olmayışı ve suyun yokluğunun bu şekil anlatılması daha çok etkiledi.Farklı gezegenler...Birinde su çok normal bir şeyken,diğer evrende suyun gökten yağdığına bile inanılmıyor. Su Arrakis gezegeninde kutsal ve Fremenler onun kadar hiçbir şeyi önemsemiyorlar. Hatta karşı taraf takas etmek istediğinde suyla bu karşılamaz diyip açıkçası umurlarında olmuyor.
Farklı ırklar var. Her birinin gezegenlerinden ve yetiştirilme tarzlarından dolayı çeşitli popülasyonlar oluşmuş. Hatta Arrakis'tekiler özellikle su konusunda Caladan sahiplerini anlayamıyor ve dalga geçiyorlar.
Kitabı okurken Fremenlere bir saygım oluştu. O şartlarda bunları yapabilmek muazzam.
Kitabı kesinlikle okumanız gerektiğini, yeni bir evrenin içinde olmanın güzel bir duygu olduğunu belirtmek isterim.
Son olarak Bene Gesseritlere ait korktuklarında okudukları bir duayı aktarayım.
"Korkmamalıyım.Korku katilidir aklın.Korku,mutlak yıkım getiren küçük ölümdür."
Bütün üstün ve değerli şeyler aynı derecede yalnızdır.1K
Yazarın bu kitap hakkında "Bu güne kadar yazdıklarım,bu kitap için hazırlık niteliğindeydi." cümlesini gördükten sonra, ilk okuduğum kitabın bu olması biraz tuhaf oldu benim için. Aklım diğerlerinde kaldı,onları mı ilk okusaydım diye düşündüm fakat diğer kitapları da baya ünlü. Fareler ve İnsanlar,Gazap Üzümleri vs. Onları da bu kadar olmasa bile beğeneceğimi düşünüyorum. Bu yıl okuduğum en güzel ve beni bittikten sonra da günlerce düşündüren kitaplardan biri oldu. Sayfa sayısı çok ama hiç farkında olmadan su gibi akıp gidiyor. O kadar güzeldi ki bitmemesini istedim.
Her karakteri ayrı bir yeri oldu bende. Adam'ın merhametine,Samuel ve Lee'nin bilgeliğine, Cathy ve Charles in diğerler insanlardan çok farklı oluşuna bayıldım.
Özellikle timşel (hükmetmek) ve hilkat garibeleri sözlerinde afalladım ve zihnimde yankılanıp durdu.
"Bir tek hikayemiz var.Bütün romanlar,şiirler,içimizde o hiçbir zaman bitip tükenmeyen iyi-kötü yarışı üzerine kurulmuştur.Ve bana öyle geliyor ki, kötülük ölür ölür dirilir,iyilik ise ölümsüzdür.Kötülüğün her zaman taptaze bir görünüşü vardır,iyilik ise dünyadaki her şeyden daha çok saygıdeğerdir."
Keyifli okumalar dilerim.
Mutlu olduğunu bilmeyen ne kadar mutlu insan var !Edebiyat
Yazarın oldukça sade, anlaşılır ve akıcı bir dili var. Hüzünlü bir aşk hikayesi anlatılıyor ve merak uyandırıyor.
Aşk temalı kitaplara pek sıcak bakmam ama bu kitap baya söylendi ve merak etmiştim. İyi ki de okumuşum. Yazar o kadar etkili anlatıyor ki karakterlerin yaşadıklarına duygulanmamak mümkün değil.
Hukukçu Armand ve metres hayatı yaşayan Marguerite in aşkını anlatıyor. İnsanlar bu kadar aşk acısına katlanabilir mi diye düşündüm doğrusu. Gerçek olduğuna dair söylentiler de var fakat kesin olmadığı için bu konu hakkında bir şey söylemek istemedim.
Klasikleri yeni okumaya başlayacaklar için okunacaklar arasında olabilir.
!! İnsanın bilmediği bir acıyı yatıştırması her zaman güçtür.