yasemin
@ysscenery
paradokslar zincirine sıkışmış hücre yığını
Şimdiye kadar ne kadar çok duysam da okumaya fırsatım olmamıştı. Geçenlerde aldım ve hemen okudum. Başka okurlar gerçekten çok güzel incelemişler kitabı. Onların üstüne diyebilecek pek bir şey yok. Tek diyebileciğim okurken büyük bir zevk aldım ama aynı zamanda kalbim çok kırıldı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı bir denizdi. Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı? Kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldamayan düşünceler neye yarardı?