Yüksel Yüksel
@yuceonus
"Hepimiz ölecek yaşta değil miyiz"
Kimi insan ömür boyunca hiç düşünmez bunu. Ölümsüzlük iksiri içmiş sanırsın.
Allah'a İnanır da hesaba İnanmaz gibi.
Kiminse " Aklından geçirmediği tek bir gün olmaz."
Bir şey değişir mi sence İkisi de ölür.
Sayfa 100
Her yer yanıyordu, köyleri insanlarla birlikte ateşe veriyorlardı. Okullara, kiliseleri toplayıp... gaz yağı döküyorlardı üzerlerine... 5 yaşındaki yeğenim de yanımdaydı --konuşmalarımızı dinliyordu --sormuştu bana:
"manya teyze, yandığım zaman benden ne kalacak? sadece botların mı..."
çocuklarımız böyle sorular soruyordu işte...
Sayfa 89
İlk defa Regl olan asker.!
Muharebe başladı. Yaylım ateşi. Askerler yere yattı. Emir geldi: "ileri ! vatan için". hala yatıyorlar. tekrar bir Emir geldi ama Kalkan yok. Ben kalktım kız olduğumu görsünler diye de Şapkamı çıkardım... o vakit hepsi birden ayaklandı çatışmaya girdik ...
Bana madalya verdiler, Aynı günde göreve gittik.
ve hayatımda ilk kez şey oldum... kadın halleri ...üzerimdeki kanı görünce "Yaralandım" diye bağırdım keşifte bir sağlık memurumuz vardı. Yaşını başını almış bir adamdı yanıma geldi nerenden Yaralandın diye sordu. Bilmem ki Neremden ama kan geldi bir baba gibi açıkladı Bana her şeyi.
Sayfa 84
Çocuk
19'unmda "cesaret" madalyası sahibi olmuştum.
19'umda saçlarım ağırmıştı.
19'umda girdiğim Son muharebede Kurşunun teki 2 akciğer mi deldi ikincisi iki omurunun arasından geçti bacaklarım felç oldu. Beni ölmüş kabul ettiler .
19 yaşımda... şimdi bu yaşta bir kız torunum var. Bakıyorum da ona inanamıyorum.
Çocuk !
Sayfa 80
Ağladığım Metin
..Savaş süresince öyle değişmişim ki eve döndüğümde Annem beni tanımadı.
Oturduğu evi gösterdiler bana kapısını çaldım. " evet " dedi bir ses içeri girip selam verdim.
"izin verin geceyi burada geçireyim " dedim.
annem ocağı yakıyor iki küçük erkek kardeşim yerde saman yığının üzerinde oturuyordu. çıplaklardı-- yiyecek bir şeyleri yoktu .
Annem beni tanımadı.
" Yurttaş halimizi görüyorsun ya hava kararmadan yolunuza gidin iyisi mi " dedi. Biraz daha yaklaştım. O yine "yurtdaş" dedi. " hava kararmadan yolunuza devam edin"
Eğilip sarıldım ona
"anne, anneciğim" dedim. O zaman hepsi birden üzerime atladılar .
başladılar ağlamaya.
Sayfa 79