çocuğun "erdenliği" yetişkinlerin sandığı gibi davranışlarını, duygularını, ahlakla ağlayıp pullamamasında, saklamamasında değil, tersine, bayağılıklarını, canavarlıklarını gizlemeden yapmasındadır. yetişkinler kendi kötülüklerine güzel adlar vermeyi uygun görürler. oysa çocuk, tutunacağı böyle bir dal olmadığı için güvenlikten yoksundur.
allah'ın biz insanları sevmediğine
istediğini kadir olduğu halde
onları savaşlar, hastalıklar ve kötülükle boğuşturup
durduğunu orada yukarda
bizimle ne kadar kafa bulup kikir kikir güldüğüne
isyan edecek olduğumuzda
halam dedi:
aklınızdan kaldıracaksınız şüpheyi
o kendisinden şüpheleneneni bilir
ve cezalandırır