Su
@yupyea
60 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
10/10
2022 63. kitabı
Montaigne, kendi dönemine ayna tutarken, zamanına göre etkileyici bir biçimde insanı ilgilendiren çoğu konuyu,kendine has kıvrak üslubuyla arı bir şekilde anlatmış. Okudukları çağlardaki bilgileri kendi süzgecinden geçirip bizlerin önüne çıkarmış. Bir bakın siz de bir düşünün gibi, o dönemin önemli bilginlerinin sözlerinden alıntılamış. İnsanı birçok konuda düşündüren, farklı perspektifleri de içinde barındıran güzel ve yazarın deyimiyle ölçülü bir eser. Bu ölçünün içini yer yer mizahi eleştirilerle renklendirmiş.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
10/10
2022 53. kitabı
Kitap gayet yalın ve akıcı bir üslupla yazılmış. Felsefenin geçmişten günümüze doğru basamak basamak gelişmesini, Sofie’ nin o meraklı sorularıyla ve hikayesiyle harmanlayıp bize bir kesit olarak sunmuş. Filozofları ve onların felsefe yaparken birbiriyle etkileşimlerini, zaman zaman hayatlarına dair noktaları, içinde bulundukları zamanın koşullarını ve bu uğraşlarının arkasındaki motivasyonları kısa ve güzel bir şekilde ele almış. Felsefi görüşlerin ana hatlarına yönelik kısa ve mizahi örnekler esere ayrı bir renk katmış. Felsefeye başlamak isteyenler için ilgi çekici ve güzel bir eser.
9/10
2022 28. kitabı
Bulantı, varoluş kavramını Jean P. Sartre’in, 20 yy. ın koşulları içinde, Roquentin karekteri üzerinden işlediği döneminin ses getiren eserlerinden biridir.
Yaşanılan anlar, hayatın içinde çok da özel değildir, diğer anlara benzerler. Ama anın kendisi o an için hoş bir yer kaplar. Biçimin öze verdiği, anın içinden çıkan olgudur, bir serüvendir, hoş olan.
Serüven tek bir ana sıkışabilir sanki bir şeyi düşünürken onun ara ara görünür hale gelmesi gibi. İmgelerden oluşan büyük bir tablo gibi, halen yapılmakta olan bir tablo gibi. Zamanın akışı içinde çizilen birbirine benzeyen tablolar gibi değil. Ama uzaktan bakınca ayrıntılar seçilemeyecek hale gelince aynı renklerde gözüken birbirine benzeyen tabloların oluşturduğu bir sergiler koleksiyonu olan yaşam gibi de değil.
Bulantı, çizilen bir resmin göründüğünde hissedilen o duygunun ve rengin bayağılaşmaya başlaması ve bir süre sonra soluklaşıp rengini yitirmesine karşı hissedilen bir tepkidir. İçerdeki boşluk korkusuna karşı bir anlam yükleme çabasıdır. İnsanın kendi özvarlığıdır, der Sartre.
Tiksinti denilen şey sanılan şeyin ters çıkması durumudur. Diğer bir ifadeyle, normalin içindeki anormaldir.
İnsan dünyada varolduğunu bilir ama her şey önemsizdir. Bu korkutucudur. Hiçlikten kaçış bir bulantıyla başlar. Hiçlik, varoluştan önce gelmez. Doğadaki nesnenin kök varoluşu bizim ona atadığımız özdeşlikten önce gelir. Nesnelerin, asla tam olarak adlandırılamayanların farkında olmamız gerekir,biz onların varoluşsal bükülmelerini görürüz,der Sartre. Bunu da düşüncelerle onlara anlam yükleyerek yaparız.
Bilinç, fazlalık olmanın bilincidir.Ama hiçbir zaman unutmaz kendini, bu durumda bile kendini unutan bir bilinç olmanın bilincidir diyerek, Sartre hiçlik ve nesnelerin varoluşsal bükülme kavramlarına gönderme yapar.
Toplumu ve
9/10
2022 25. kitabı
Spoiler
Kültür, aileden başlayarak çevrenin öğeleriyle birlikte oluşan çok katmanlı bir desen. Bu desendeki izler ve renkler, katmanları sıralayan deneyimlerdir. Diğer bir değişle kimliğin parçaları, hayatın olağan akışı içinde yaşanan olaylarla eklenir ve değişime uğrarlar. Bu haliyle kimlik durağan değildir. Yazar, bu değişime karşı, karşılıklı hoşgörünün yapıcı olacağını belirtmiş. Burada da vurguladığı kendi kültüründeki rabıtalar üzerinden yapılan yorumların içinde bulunduğu kültür tarafından anlaşılması, uyuma yönelik çaba gösterenlerin bu yorumları yapma ve karşılıklı hoşgörü içerisinde eleştiri haklarının olması olarak yorumlamıştır. Bunu da uyumlaştırıcı bir zemin olarak tanımlamış. Aksi bir durumu ise duygusal saiklerle tek taraflı etkileşimsiz hareket edilen bir zemin olarak vurgulamıştır. İkinci bölümde ise tıpkı uygunsuz bir eylem eleştirildiğinde benlik düzeyinde algılanıyorsa en aşırılıkların görünümü de bütün dinlerde o dini yansıtıyormuş gibi algılanır ve eleştiri yapılırken o olmayan doktrin (yanılsama) üzerinden din eleştirilir. Yazar bu duruma kolaya kaçma diyor. Burada esas vurguladığı durum günümüz haklarının moderniteyle başlayan akımlarla öncelikli olarak geldiği ve dinlerin bunu izlediği yönündedir. Moderniteyle birlikte dinlerin ve halkların etkileşim içine girdikleri bir tür sentez oluşturduklarını, bu senteze de batıdan çevirilen bazı sembollerin geçtiğini, eski sembolleri kaldırmasından dolayı doğal olarak bir dirençle karşılaşıldığını söyler. Örnek olarak 1000 yıldır kullanılan miladi ve gregoryen takvimi değişimlerini vermiştir ki bu bakıldığında çok köklü bir sembolik değişimdir.( ortodoks ve katolik) Burada batı uygarlığından kasıt insan onuru ve değerleri kavramıdır der yazar. Esas rabıta veya momentum budur der. Daha sonraki
9/10
2022 22. kitabı
Spoiler
Yazar, gerek anlatım gerek içerik yönüyle oldukça zengin bir eser yazmış.
Kitap, kendi iç dünyasında yaşayan, aşırı iki uçlu haller de davranan, kendine odaklanarak bunu katlayan ve bunu tortu haline getiren ve bundan zevk alan aynı zamanda nefret eden “yer altında” yaşayan bir adamın kendi zihnindeki çamurlu kahraman hikayesini anlatıyor . Yazar, bu iç dünyasındaki absürdlüklerin bilincede olan ama bilinçli uyurgezer gibi davranan adamın, biliş ve davranış örüntüsünü bütün açıklığıyla ve mizahıyla ustaca yansıtmış. Alışmadığım “ canlı hayat “ , beni öyle bir sıkıştırmıştı ki, soluğum kesilecek gibi oluyordu, cümlesiyle yazar, adamı özetlemiş. Kitabın sonunda kendinizin veya başkasının dogmatik fikirleriyle birlikte yeraltında kalmayın mesajı veriyor.
