...halbuki Yusuf birçok şeylerin niçin yapıldığını ve nasıl yapılabildiğini hâlâ anlayamıyor, bunları belki ömrünün sonuna kadar da anlayamayacağını müphem bir şekilde hissediyordu.
Kafamda, kimsenin göremediği ta içimde bir yerlerde, hiçbir şey beni tutamaz. Orası duvarlardan azade, kuyusuz, sadece bana ait olan bir alan. Gerçek çünkü beni değiştiriyor; bana verdiği acı farklı, günlerin sonu yok. Zaman gözlerimiz arasında çivilenmiş bir kavşak.